Palestijnen verdienen zelfde rechten als Joden

De Joodse bevolking van Israël moet haar mentaliteit diepgaand veranderen, betoogt Wim Lankamp. Anders is er geen weg denkbaar uit het conflict tussen Joden en Palestijnen.

Het streven naar rechtvaardigheid moet vervangen worden door wijsheid, schrijft Hanna Luden van het Cidi (Trouw, 16/10) over het Palestijns-Israëlische conflict.

Laat ik nu altijd gedacht hebben dat het één gebaseerd is op het ander. Luden geeft zich over aan de gedachte dat al het onrecht dat het Palestijnse volk is aangedaan, in één klap van tafel geveegd kan worden om met een schone lei te beginnen.

Bestaat haar wijsheid uit de illusie dat het opgeven van enkele Joodse nederzettingen volstaat om de Palestijnse vluchtelingen uit 1948 en 1967 hun huis en haard te doen vergeten, de Palestijnse bevolking van de Westelijke Jordaanoever te verzoenen met bijna een halve eeuw van bezetting en gewelddadige onderdrukking en landroof, en de bevolking van Gaza de ongekende verwoesting van huizen, scholen en ziekenhuizen lijdzaam te doen verdragen?

Bestaat die wijsheid uit het accepteren van een Joodse staat waarin sprake is van institutionele discriminatie van Palestijnse burgers van de staat Israël? Of uit hetzich neerleggen bij de onderdrukking en achterstelling, die onverbrekelijk met de bezetting van Gaza en de Westelijke Jordaanoever verbonden zijn?

Het is maar goed dat het Cidi niet aan de onderhandelingstafel zit. Het is maar goed dat er helemaal níemand aan een onderhandelingstafel zit waar niets te onderhandelen valt en onderhandelingen enkel misbruikt worden om méér tijd te kopen. Méér tijd voor het almaar verder uitbreiden van de Joodse nederzettingen, méér tijd om de status quo onomkeerbaar te maken.

De gebeurtenissen van de afgelopen dagen tonen aan dat de geweldsspiraal zich voortzet. Anders dan sommigen willen doen geloven, zijn religieuze twisten rond de Aqsa-moskee (die op de voor Joden heilige Tempelberg staat) hooguit aanleiding maar niet de oorzaak van het geweld. Het geweld tegen Palestijnen gaat al decennia lang door.

Apartheidsmuur

Er zijn - zij het helaas te weinig - Joodse Israëliërs die dit inzien. Zoals deze week te lezen viel in een ander dagblad, waar de Israëlische schrijver Nir Baram stelde: "Er kan niets worden opgelost zolang Joden en Palestijnen geen gelijke rechten hebben."

Er kan niets worden opgelost, zolang een apartheidsmuur boeren scheidt van hun land, families splijt, studenten weghoudt van universiteiten en scholen. Er kan niets worden opgelost, zolang Palestijnen vernederende behandelingen ondergaan bij checkpoints, op straat en zelfs in hun eigen huizen, kinderen gevangen worden gezet, geslagen en gemarteld. Zolang de families van activisten die naar geweld hebben gegrepen, worden gestraft door hun woningen met de grond gelijk te maken, er in Gaza zoveel huizen in puin liggen en de begraafplaatsen overvol zijn en zolang bedoeïendorpen in de Naqab (Negev) weggebulldozerd worden en de bewoners van de ene naar de andere plaats verjaagd worden, als vormden zij een plaag.

Wijsheid is méér dan het doen van enkele concessies. Wijsheid vraagt om een diepgaande mentaliteitsverandering van de Joodse bevolking van Israël.

Verloren generatie

Ook van de Palestijnen wordt wijsheid gevraagd. Gevoelens van frustratie en uitzichtloosheid hebben na decennia van onderdrukking en achterstelling de overhand gekregen. De jongeren die deze weken de straat opgaan, worden in dit verband wel aangeduid als de verloren generatie. Verzoening is slechts mogelijk door ook hun een perspectief te bieden. Repressie staat daar haaks op.

Wijze politiek vraagt om wijze politici. Helaas hebben die het aan beide zijden nu niet voor het zeggen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden