Pacifisme is wel onze enige optie

Mient Jan Faber vindt pacifisme geen optie als het om IS gaat, schrijft hij (Opinie, 26 augustus). Faber riep indertijd op tot invasie van Irak, nu doet hij het voor IS. Voor hem was pacifisme ook nooit een optie, net als voor de meeste westerse overheden die niet de vrede voorbereidden, maar de oorlog. Het gevoerde veiligheidsbeleid kent twee uitgangspunten: de vijand van mijn vijand is mijn vriend, en onbeperkte toegang tot olie. Saoedi-Arabië bewijst dat het zelfs mogelijk is deze twee uitgangspunten te verenigen. Dit land en Katar zijn de belangrijke financiers van IS en ook bondgenoten van de VS. Rara hoe kan dat?

IS is een gruwelijke terroristische organisatie. En was de wens om werkelijk vrede te stichten drijfveer geweest van het buitenlands beleid, dan was IS te voorkomen geweest. Maar Assad was onze vijand, en dus hielp Nederland Turkije met patriotraketten om zich te beschermen tegen raketten van Syrië. En er werd ook een oogje dichtgeknepen toen talloze extremistische strijders de grens van Turkije naar Syrië overstaken. Immers: de vijanden van mijn vijand zijn mijn vrienden. Dit opportunistische buitenlandbeleid heeft bijgedragen aan de groei van IS.

Terugkijken en evalueren zijn niet besteed aan Faber en ook niet aan het Nederlandse veiligheidsbeleid. Wat heeft het ingrijpen in Irak of Afghanistan gebracht? Nu worden de Koerden tegen IS bewapend, terwijl we de Koerden eerder vanwege hun vrijheidsstrijd als terroristen hebben gebrandmerkt en zo behandeld. Wat gebeurt er met die wapens als de strijd tegen IS voorbij is?

De wapens die zijn aangevoerd in de strijd tegen Kadafi (Libië) zijn inmiddels Afrika ingegaan, met desastreuze gevolgen. Het zal niet de eerste keer zijn dat westerse wapens gebruikt worden om eerder door het Westen geleverde wapens te bestrijden. Met de wapenindustrie als lachende derde.

Wanneer gaat er werkelijk vredesbeleid gevoerd worden? Wanneer wordt beleid uit het verleden kritisch geëvalueerd en worden de geleerde lessen toegepast? Wanneer stoppen westerse landen met hun steun aan dictators zodat deze hun machtspositie verliezen en bevolkingen de tijd krijgen om vreedzaam hun landen te hervormen?

Inderdaad: alle hens aan dek. Wie vrede wil, moet vrede voorbereiden en dus van stond af aan studeren op en werken aan vrede. Pacifisme is onze enige optie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden