Waakverlof

Is geloof te leren?

Taakstraf te licht

Waakverlof

Agnes Kant pleit volkomen terecht voor recht op waakverlof. Het zou op zo’n cruciaal moment in je leven geen punt van discussie moeten zijn. Daan Westerink kan zich niet voorstellen dat de werkgever op zo’n moment iemand tegenhoudt en evenmin dat de werknemer zich tegen laat houden (Trouw, 24 april). Minister Donner antwoordt correct op vragen van Kamerlid Agnes Kant: „Een goede werkgever zal ruimte bieden aan werknemers om op een passende wijze afscheid te kunnen nemen van een dierbare”. Waakverlof is volgens de minster echter niet te vergelijken met zwangerschapsverlof. Hij heeft hierin gedeeltelijk gelijk. Zowel geboorte als sterven is een eenmalige gebeurtenis; begin en einde van leven kun je niet nog een keer meemaken.

De praktijk is weerbarstig. Er zijn zeker werkgevers die in zo’n situatie toch in de deuropening gaan staan om de werknemer tegen te houden. Door een slechte positie op de arbeidsmarkt liet ik me indertijd tegenhouden. Na een waakverbod van mijn werkgever hebben collega’s het voor me opgenomen onder het motto „je hebt maar één moeder en er is een land vol werkgevers”. Dat gaf de doorslag. Waken is het laatste wat je kunt doen.

Caroline de Groot Hilversum

Is geloof te leren?

Smalbrugge en Berendsen maken er in Trouw van 23 april een potje van. Geloof kan iedereen leren? Dat is volgens klassieke opvattingen onzin. Geloof is een gave, een gratia, een genade, zoals dat heet. En die genade kan alleen van God komen. Zelfs het verlangen ernaar is genade en dus een gave Gods, waar de mens geen enkel vat op kan hebben. Dat je het mee kunt krijgen met een gelovige opvoeding ligt voor de hand. Dat je het door de omstandigheden van het leven mee kunt krijgen ligt al evenzeer voor de hand. In die omstandigheden kan de genade werkzaam zijn. Maar doen alsof het allemaal vanzelfsprekend is en automatisch tot je binnenste doordringt alsof het voldoende zou zijn het maar even te willen of te verlangen, lijkt me onzin. Hier en daar – in de tekst – zitten wel aanzetten tot wat ik boven stelde, maar het wezen van de zaak, dat het geloof niet communicabel is, komt niet aan de orde. Het gaat immers ons verstand te boven. Als je er alleen na-aperij van maakt, zoals mevrouw Berendsen lijkt te beweren, kom je niet ver op de weg van geloven. Toch zullen we ervan uit moeten gaan dat het geloof niet simpelweg overdraagbaar is, zoals meneer Smalbrugge zegt.

H. Smeets Arnhem

Taakstraf te licht

Zouden rechters in Nederland (zoals de rechter die het Waspik-dossier heeft behandeld) wel bevroeden wat een taakstraf inhoudt en meer nog wat zo’n ’straf(je)’ met zulke verdachten (tuig van de richel vaak) doet? Ik zie ze regelmatig, die taakgestraften. Schop of hark in de hand om op te leunen; gein maken onderling; grootspraak over wie het zwaarst bestraft is; vooral niet te laat voor de koffieronde per bus naar de schaftkeet; een lange lunchpauze in diezelfde schaftkeet; ook weer thee ’s middags daar én niet te laat per openbaar vervoer naar huis. Een beetje regendag is een volle schaftkeetdag; kortom: opzouten, dit soort onzinregels. Met mijn excuses voor het getraumatiseerde Liberiaanse gezin, dat de kosten voor de hulp zélf op moest hoesten. Schande meneer/mevrouw de rechter, schaam u!

Bert Boekhold Midwolde

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden