Overzees Land van Ooit

Tijdens zijn verslag van de Ronde van Vlaanderen, afgelopen zondag, liet Mart Smeets zich ontvallen dat de Vlaamse wielrenner Nico Mattan zo'n bijzonder aardige jongen was. Niet zo iemand die helemaal in z'n sport opgesloten zat, maar een man met brede belangstelling voor de buitenwereld: een sieraad voor de sport.

Rob Schouten

De suggestie was duidelijk: de meeste sporters zijn geborneerde monomanen, die liever geen boek lezen en die niet weten hoe de rest van de wereld eruitziet. Natuurlijk komt zo'n opmerking ook maar voort uit de toevallige windrichting van Marts gepeins, want een andere keer is het juist weer de grote, in zichzelf verzonken atleet die door alleen aan zijn sport te denken het sieraad vormt, maar het bepaalt de gedachten wel even bij sport als bijzaak.

Want sport is in essentie natuurlijk maar een bijverschijnsel, een aardigheidje, iets om de rest even te vergeten. De uitvinders van sport, de Engelsen, weten dat als geen anderen.

Vandaar zo'n bootrace op de Theems tussen de teams van Oxford en Cambridge. Allerlei eggheads, toekomstige classici, natuurkundigen en bibliothecarissen, stappen in het ranke schuitje en roeien even of hun leven ervan afhangt. Geen mensen die, zoals in de Amerikaanse college-sporten, er voor de schijn maar wat bijstuderen. Nee, hun roeien is bijzaak en daarom eventjes hoofdzaak. Mooi dat dat er nog is, al moet je ervoor naar het overzeese Land van Ooit.

Oxford won, zoals het genoemd werd, met een 'tafje', de dikte van een zijden doek. En ook dat hoor je elders nooit: Wennemars won met een tafje. Jolly!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden