Overrrrrompelende Assepoes van Bartoli

Opera

Cecilia Bartoli

La Cenerentola

*****

Het is een van de leukste stukken uit de operaliteratuur. In een sextet aan het eind van 'La Cenerentola' (Assepoester) laat Rossini zijn verdwaasde personages woorden als gruppo, rintrecciato, sgruppa en raggruppa met een overdreven Italiaanse 'r' zingen. De gr's, tr's en sgr's stuiterden woensdagavond door de bruisend-bubbelende muziek heen, en als íemand die kunst van de rollende r beheerst, is het de overrrrrompelende Cecilia Bartoli wel.

In het Concertgebouw vierde de Romeinse diva haar 25ste optreden aldaar. Meestal waren dat solo-recitals, maar voor deze gelegenheid kwam ze met een hele entourage van uitstekende collega's en met het net opgerichte barokensemble Les Musiciens du Prince, waarvan Bartoli artistiek leidster is. Ondanks de torenhoge prijs die voor deze half geënsceneerde Rossini-opera betaald moest worden (eerste rang: 180 euro) was de zaal nagenoeg vol. En even ter vergelijking: in Salzburg waar deze Bartoli-'Cenerentola' ontstond, kost een kaartje 430 euro, meer dan het dubbele!

Assepoes is een paraderol van Bartoli. Een kwarteeuw geleden nam ze die voor cd op in Bologna met Riccardo Chailly als dirigent en met Alessandro Corbelli als Dandini, die er nu ook bij was. Rossini schreef de rol destijds voor een Romeinse, die voor hem eerder Rosina in 'De barbier van Sevilla' creëerde. Had Rossini de Romeinse Bartoli gekend, reken maar dat hij zijn noten op haar stembanden had afgestemd. Het is niet mogelijk om niet van Bartoli te houden. Ze is als personage ontwapenend en haar interpretatie is nog steeds sprankelend jeugdig en super virtuoos. Met haar jubelende slotaria bracht ze de zaal in explosieve extase.

De zangers waren prima op elkaar ingespeeld, met fraaie bijdragen van veteranen Corbelli en Carlos Chausson (Don Magnifico). Tenor Edgardo Rocha (Ramiro) was een openbaring, net als dirigent Gianluca Capuano. Met het authentieke instrumentarium van zijn virtuoze orkest haalde hij de rappe en dartele geestigheid meesterlijk uit de partituur. Raspende fagotten en komisch schurende altviolen kwamen schitterend uit de verf, evenals dat listige piccolootje dat overal bovenuit floot. En het beruchte en heerlijke Rossini-crescendo was bij Capuano in uitstekende handen.

Met een paar simpele middelen, een stoel, een sofa en een tafel, werd het verhaal leuk en aanstekelijk verteld. Aan het eind kwam Bartoli van achter uit de zaal op in het middenpad, in een verblindende trouwjurk. Je voelde de dolenthousiaste toeschouwers aarzelen of ze een open doekje zouden geven. De zaal hield even in, om na Bartoli's met vervaarlijke capriolen volgestouwde aria en masse te ontploffen.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden