Overijssel, Springendal

Van de 150 stiltegebieden in Nederland, ligt er maar één in de provincie Overijssel. En dan helemaal in het uiterste puntje van Twente, pal onder de Duitse grens.

Dat alleen in deze hoek een stilteregime geldt, komt misschien door de sterke positie van het CDA in de provincie, oppert boswachter Roel Korbee voorzichtig. "Gek genoeg denken nog veel mensen dat zo'n stempel beperkingen met zich meebrengt voor ondernemers. Vaak vergeten ze dat mooie natuur juist geld oplevert."

Zijn mooie natuur trekt jaarlijks inderdaad veel recreanten, die bungalows en fietsen huren, of overnachten en eten in het nabijgelegen Ootmarsum, maar die vooral ook rust zoeken. "Zo'n historisch stadje is prachtig, maar na een dag willen mensen toch ook de omgeving in."

Het Springendal is een uniek gebied, verzekert de beheerder. Kleinschalig landschap waarin heide, bos en grasland elkaar afwisselen. Karakteristiek zijn de grafheuvels en natuurlijke bronnen. Op de foto van Loek van Vliet prijkt een van de drie grote kwelvijvers, ooit ingedamd door een textielbaron uit Enschede.

Ondoordringbare lagen van oude zeeklei en keileem, stammend van 65 miljoen jaar geleden, zorgen er voor dat de vijvers altijd gevuld blijven met regenwater, dat vanuit de omringende heuvels naar beneden stroomt. Het heldere beekwater is een goede bron voor bijzondere plantjes als parnassia en orchidee.

Van Vliet heeft het gebied twee weken geleden bezocht. 's Morgens vroeg, want dat is toch wel het beste moment om stilte te vangen met een camera. "De enige mensen die ik tegenkwam, waren een paar hardlopers." De jonge fotograaf zoekt altijd naar iets bijzonders in het landschap. "Bos is maar gewoon bos, dan liever deze open plek, met helder water en afgezaagde stammetjes aan de oever." Het eerste lentegroen knalt al uit de knoppen. Op de akker aan de horizon wordt graan verbouwd. Met toestemming van de natuurbeheerder: de boer mag maar heel beperkt koeienmest strooien.

De dijk is ooit door mensenhanden opgeworpen, maar de bomen zijn grotendeels geveld door de natuur. In de zomer van 2010 raasde er een storm over de Achterhoek en Twente. Veel bomen werden met wortel en al uit de grond getrokken, vertelt boswachter Korbee. "Dat is het nadeel als alles al in het blad staat. We hebben de laatste resten afgezaagd om de dijk te behouden."

De reacties variëren. Sommigen houden van zo'n romantisch meertje met zwaar hout eromheen, maar die openheid heeft ook z'n charmes. Korbee: "Dat is het mooie van het weer, dat maakt dat we als beheerder soms geen keuzes hoeven te maken."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden