Overeenkomsten, maar vooral verschillen met Britse rellen jaren 80

Uitgebrande panden als stille getuigen van rellen in Londen. Beeld EPA

Het zijn dezelfde Molotovcocktails als in de jaren tachtig, toen Engeland eveneens gebukt ging onder grootschalige rellen in diverse steden. Het is hetzelfde beeld van vlammen in de nacht. Alleen dragen de relschoppers van nu capuchons in plaats van wollen mutsen en stoffen baretten.

De observatie is afkomstig van schrijver Alex Wheatle, die in 1981 de rassenrellen in Brixton van dichtbij meemaakte. Hij ziet meer overeenkomsten. De economische crisis, de uitzichtloze situatie van jongeren en bezuinigingen op de publieke dienstverlening.

Verschillen zijn er ook. De schaal waarop de rellen in de jaren 80 plaatsvonden was veel groter. Zeven mensen kwamen om het leven, er vielen honderden gewonden en de schade liep, omgerekend naar nu, in de miljarden euro's, schrijft de Britse journalist Paul Vallely in The Independent. "Er was (in de jaren 80, red) ook meer planning; de rellen van dit weekend werden op goed geluk geregisseerd via Twitter, maar in de jaren 80 ging aan de montage van barricadematerialen en grote aantallen benzinebommen een serieuze voorbereiding vooraf."

In The Guardian beschrijft Wheatle hoe de rellen in de jaren 80 voortkwamen uit de woede onder de zwarte bevolking over racistisch optreden van de politie. De scherpste kantjes zijn er inmiddels af, maar de relatie tussen de, vaak gekleurde, jongeren en de politie blijft slecht. Nog altijd sterven er arrestanten en mensen die onder toezicht van agenten stonden onder niet opgehelderde omstandigheden. De dood van Mark Duggan, waarmee rellen begonnen, is volgens Wheatle de laatste in een lange rij onopgeloste zaken. Reden genoeg om een statement te maken tegen het politieoptreden, maar Wheatle vindt bij de relschoppers geen enkel teken van een politiek motief.

De rellen van nu lijken meer op opportunistisch plunderen om het juiste merk vitaminepreparaten weg te halen bij een drogist. Iets dat volgens Vallely past bij het 'baldadige materialistische consumentisme' van deze tijd. "Dit is rellen-ontmoet-winkelen. Het voelt niet, zoals een getuige het omschrijft, als een 'schreeuw vanuit het hart van het getto' maar als een mogelijkheid om leuke nieuwe sportschoenen te krijgen". Geen wanhoop, maar decadentie, besluit Vallely.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden