Review

Overdonderende genrefilm uit florerend Zuid-Korea is rauw en dynamisch

Van de florerende Zuid-Koreaanse cinema valt op dit moment volop te genieten. Kort na 'Bin-Jip' en 'Samaritan Girl', twee nieuwe films van de Zuid-Koreaanse meester Kim Ki-duk, dient zich met 'Memories of Murder' (2003) alweer een nieuwe Zuid-Koreaanse verrassing aan.

De 35-jarige scenarist en regisseur Bong Joon-ho, die vijf jaar geleden debuteerde met 'Barking Dogs Never Bite', putte voor zijn opwindende politiefilm uit de recente geschiedenis van zijn land. Hij verdiepte zich in de periode 1986-1991 waarin Zuid-Korea werd geteisterd door zijn eerste seriemoordenaar.

De zaak die het hele land zes jaar lang in zijn ban hield, bracht zo'n driehonderdduizend agenten op de been. Ze waren verantwoordelijk voor het verhoor van zo'n drieduizend verdachten. De dader die op gruwelijke wijze tien vrouwen (van schoolmeisjes tot grootmoeders) verkrachtte en vermoordde, werd echter nooit opgespoord. De zaak is tot op de dag vandaag onopgehelderd.

Samen met politie-inspecteur Park keren we terug naar het dorp in de buurt van Seoul en het graanveld waar steeds weer nieuwe, verminkte vrouwenlijken opduiken. Regisseur Bong Joon-ho die vóór alles een realistische politiefilm wilde maken, schroomt niet om de kleur van levenloze lichamen te tonen. Ze zijn paarsig-wit, en ze zijn bedekt met krioelende mieren. De gekte van de mysterieuze moordenaar uit zich vooral in de dingen die hij nalaat. In de ene vagina worden stukjes perzik aangetroffen. Uit de andere vagina komen een pen en een lepel tevoorschijn. In de portrettering van de heetgebakerde, dorpse inspecteur, die later bijgestaan wordt door een stadse en meer fatsoenlijke detective, gaat Bong Joon-ho even fel-realistisch te werk. Song Kang-ho die voor zijn schitterende hoofdrol tien kilo aankwam, is een bullebak die zich laat voorstaan op zijn instinct. Clint Eastwoods Dirty Harry is er niets bij.

En ook hier krijgt het lichaam de volle aandacht. Een oor is er om in te peuteren. Een vriendin is er om mee te neuken. Het draait om het vlees, in al zijn verschijningsvormen, en 'Memories of Murder' is daarmee een staaltje fysieke cinema van de bovenste plank.

Waar het uiteindelijk om draait is de incompetentie van de Zuid-Koreaanse politiemacht om een behoorlijk onderzoek op touw te zetten. Middelen om sperma op DNA te onderzoeken bezit Zuid-Korea niet, en dus worden er wat buisjes per post naar Amerika gestuurd.

Bong Joon-ho slaagt erin die incompetentie door te drijven tot in het absurde, waardoor zijn waargebeurde verhaal ook het aanzien krijgt van een burleske. Bij het sporenonderzoek tuimelen onderzoekers pardoes in de berm. En wanneer de chaos volledig is uitgebroken, toont Bong Joon-ho dit in schitterende slow-motion.

'Memories of Murder' is een overdonderende genrefilm, rauw en dynamisch, verrassend voorzien van een lyrische soundtrack en stevig ingebed in de realiteit van een land dat zijn jarenlange militaire dictatuur aan het uitzweten is, maar er ook nog duidelijk door geïnfecteerd is.

In de periode die Bong Joon-ho beschrijft, worden er in Zuid-Korea uitgebreide democratische hervormingen doorgevoerd. Niet dat daar in de film iets van te merken is, maar 1988 is het officiële overgangsjaar waarin het land gastheer is van de Olympische Spelen. Met het politiekorps van 'Memories of Murder' in gedachten, is ook dat een absurde notie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden