Over schuld en boete, bewijs en onschuld

Neen, ik ben niet bijgelovig. Ik durf onder ladders door te lopen en vind van links komende zwarte katten leuke dieren. Ik schrijf deze regels in de middag van de dertiende november. Op vrijdagmiddag dus. Ik heb zojuist een hinderlijke lekkage in mijn werkkamer geconstateerd en een paar uur geleden mijn hand open gehaald aan grote nietjes die in een karton zaten. Op een of andere manier denk ik dat ieder onderwerp dat ik nu aan zal snijden ongeluk zal brengen. Ik was van plan iets over wielerploegleider Priem te schrijven. Priem die nog steeds zit, pardon, rondloopt in een klein, champagne-rijk Frans plaatsje. Dat doet 'ie samen met verzorger Moors. Die arts van de TVM-ploeg zit of beter bromt nog steeds. Die Michailov mag zijn cel niet uit. Dat is pas erg.

Hoewel?

In dit hele juridische steekspel, waarvan ik het begin in Frankrijk 'live' meemaakte, spelen Priem, Moors en Michailov naargeestige bijrollen, want mevrouw Nadrolle eist steeds meer en steeds wreder de hoofdrol voor zich op.

Neen, ik behoor niet bij de mensen die hardop roepen: “Laat die mensen direct los, want ze hebben toch niets misdaan, die Fransen hebben gewoon geen bewijzen.”

Priem zit in deze netelige situatie omdat er in een van de TVM-wagens, in maart van dit jaar, 104 ampullen Epo aangetroffen zijn. Priem is de hoofdverantwoordelijke van de TVM-wielerploeg en dus...

Toen dit alles ging spelen (op de eerste zaterdag in de Tour van dit jaar, de proloog niet meegerekend), was de Zeeuwse ploegleider niet op zijn best. Hij draaide, om het mild te zeggen, nogal een beetje om de waarheid heen. Dat zulks op video en toonband vastgelegd werd, was jammer voor de Zeeuw die overigens wel duidelijk stelde dat, omdat hij Zeeuw was, hij ook de waarheid vertelde. Ik heb nog wel eens aan dat gesprek daar op dat open landje, in de hete zon, dat ook nog, nagedacht.

Waarom draaide Priem daar zo? Wilde hij redden wat er te redden was? Was hij extreem gespannen? Wie of wat moest hij dekken? En waarom kwam er in zijn verhaal steeds een andere wending? Na de Tour werd ik wel eens aangesproken op het vraaggesprek dat diezelfde avond op de tv te zien was. Of ik daar Priem niet tegen zichzelf in bescherming had moeten nemen?

Neen. Hij is een volwassen kerel die verantwoordelijk is voor zijn eigen woorden en daden.

Nu ik, op deze ongeluksdag (de cd-speler slaat nu ook over) terugdenk aan de inhoud van het gesprek, valt me op dat Priem daar nooit melding maakte van dat beroemde Russische ziekenhuis waar die Epo voor bestemd was.

Want wij moesten immers niet denken dat die gevonden ampullen voor de renners waren, neen, dat was niet zo. Onder het hoofdstukje 'barmhartigheid' waren die (verboden) producten voor zielige Russische kindertjes.

Dat we dat overigens niet snapten...

Dom, dom, dom.

Overigens, ik begreep dat de Franse justitie in dat lijvige rapport over de handel en wandel van de renners, ook op een cannabis-geval was gestoten. Daar schoot ik over in de lach. Welke TVM-mer nam 's avonds na de koers een lekker blowtje om de spanning van het zware wielerleven van zich af te puffen? Dat interesseerde me. Het bleek, volgens die Franse krant die alles over TVM eerder publiceert dan anderen (Aujourd'hui dus), om de Fransman Roux te gaan. Ik kan er niets aan doen maar behalve dat ik hem te licht vind voor welk kopmanschap dan ook, vond ik hem ineens leuk overkomen. Ik zag het zo voor me... renner verkleedt zich, is ter massage geweest en zakt op zijn bed terug. Duwt een CD van Hootie & te Blowfish in de gleuf en steekt een flink jointje op.

Eigenlijk heel leuk.

Overigens is de batterij van mijn computer nu ineens gehéél leeg en ben ik bang dat ik vandaag niets meer zal doen. Ik wilde eigenlijk ook iets schrijven over Alexi Lalas die in het voorproramma van Hootie stond, verleden week in Paradiso. Daar zag ik Darius Rucker, de zanger van Hootie, heel onhandig een blowtje maken. Met veel hoesten en proesten. Toen dacht ik nog; waarom mag een zanger wel blowen en een wielrenner niet?

Ik denk dat het niet langer verantwoord is te tikken. Zo direct ontploft de machine. En ik wilde nog wel een 'giftig' stukje over Cees Priem schrijven. Over schuld en boete. Bewijs en onschuld. Ik zal het noodlot niet verder tarten. O, het lusje van mijn jas brak vanochtend en er knapte een schoenveter. Ik stop ermee. Priem moet maar even wachten. Ai, dat had ik niet zo bedoeld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden