Over een week trouwt mijn dochter

null Beeld Arjen Born
Beeld Arjen Born

Zijn oudste dochter gaat traditioneel trouwen. Met Jack. Oud-hoofdredacteur Willem Schoonen gaat haar zelfs weggeven.

“Ga ze niet buiten inlopen”, adviseert de verkoopster, “trek ze ’s avonds aan als je toch op de bank zit en af en toe naar de keuken loopt. Dan zijn ze op de dag van de bruiloft nog als nieuw en toch ingelopen.”

We zijn in Friesland, bij een zaak die alles heeft voor feestelijke gelegenheden. Janneke heeft het geregeld. Vanochtend vroeg vertrokken en de Afsluitdijk over gereden om op tijd te zijn voor de afspraak met onze persoonlijk assistenten. We zijn de enigen niet, het is hier een komen en gaan. Goed dat je die afspraak hebt gemaakt, zeg ik.

We hebben hier een halve dag doorgebracht om ons in het nieuw te steken, Janneke eerst, want het is makkelijker een pak uitzoeken bij een jurk dan andersom. Dus eerst Janneke, dan ik, met mijn eigen persoonlijk assistent. Tussen beide hebben we in het huisrestaurant de lunch genoten.

Het burgerlijk huwelijk

Onze oudste dochter Lise gaat trouwen. Met Jack. Ze wonen al jaren samen, gek op elkaar, gewaagd aan elkaar. Zouden heel goed zonder huwelijk kunnen. Maar ze gaan hun geluk groots verankeren en vieren, met trouwjurk en pak, gouden ringen, feest met vrienden en familie, en een verre huwelijksreis.

Hebben wij ook gedaan. Het was toen in linkse kringen weliswaar een ongeschreven, maar dwingende regel dat je ging samenwonen en niet zwichtte voor het burgerlijk huwelijk, wíj zijn getrouwd. Ik heb in mijn kop zitten dat we besloten te trouwen en daarna dat we ook kinderen wilden. Maar het was andersom, weet Janneke zeker: we wilden kinderen en daarom wilden we trouwen. Zij kan het weten, ze heeft mij gevraagd.

Trouwen betekende een bruiloft. Janneke komt uit Twente. Mijn moeder ook. Niet dat die enige bemoeienis had met onze beslissing, maar mijn moeder was de oudste in een groot gezin, dus wij - mijn zus en broer - hebben in onze jeugd heel wat Twentse bruiloften meegemaakt. Feesten die een hele dag duurden. Mooie herinneringen. En dat is ook onze eigen bruiloft geworden, een mooie herinnering.

Inzamelingsactie

Vaste prik in Twente is dat er een grap wordt uitgehaald met het bruidspaar. Wij kregen van de familie een aanzienlijk geldbedrag, in harde guldens. Maar elke gulden was verpakt in een stevig dichtgehamerde bierdop. Bierdoppen die we nota bene zelf hadden gespaard, want er was in Twente een inzamelingsactie van bierdoppen voor de Derde Wereld, had de familie gezegd.

We hebben ze eruit gekregen. Maar terugkijkend vragen we ons af of we het nu weer zo zouden doen. Zouden we niet gewoon op de fiets naar het stadhuis gaan, en daarna een etentje in kleine kring? Je verwacht dat jonge mensen dat nu doen, omdat ze niet meer gebonden zijn door de tradities van kerk, familie en streek. Maar dan lees je de verhalen over gigantische bruiloften in verre oorden, vrijgezellenfeesten op bizarre locaties, en je ziet de dolle dilemma’s die Beatrijs Ritsema voorgeschoteld krijgt. Het huwelijk lijkt groter dan ooit.

Met een feest van een halve dag op één locatie, houden Lise en Jack het nog bescheiden. Maar wel een traditionele bruiloft. Nog traditioneler dan de onze in sommige opzichten. Toen ze vorige week even bij ons waren, vroeg Lise of ik het leuk zou vinden haar weg te geven. Vind ik heel leuk. Janneke en ik hebben elkaars vaders nooit gekend, beiden zijn veel te vroeg overleden. Dat ik het kan doen, is prachtig.

Ik heb haar trots mijn nieuwe pak laten zien. Lise vond de schoenen ook mooi. Om ze soepel te maken, zei ze, kon ik het best een paar sokken pakken en die nat maken.

Nu zit ik op de bank met natte sokken in die nieuwe schoenen. Nog een week, dan is de bruiloft.

Lees ook:

Waarom willen moderne, zelfstandige ­vrouwen per se door hun vriend ten huwelijk worden gevraagd?

Dertiger Janne Chaudron verbaast zich over de traditionele trekjes van haar vriendinnen. Ze ontdekt: we zijn romantischer dan we denken.

Alles uit de kast of houden we de bruiloft klein?

Een ‘Big Fat Turkish Wedding’ of een lastminute- homohuwelijk? Freelance-journalist Pinar Besli-Bakirhan vierde haar bruiloft met 1100 gasten in een congrescentrum. Tijd-redacteur Harmen van Dijk en zijn man traden op een vrijdagochtend in het huwelijk, twee weken nadat ze bedacht hadden te trouwen. Beiden doen hier hun verhaal.

Een sneeuwwitte bruidsjurk - voor een prikkie

Grote confectiebedrijven als C&A en H&M storten zich opeens weer op de bruidsmode – betaalbaar dus. Jongeren willen wel stijlvol trouwen, maar niet te veel geld uitgeven. En als de jurk vaker gedragen kan worden, is dat een pre.

Welk bruidspaar past bij welke trouwauto?

Een wegwijzer voor trouwlustigen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden