'Over de grote groep Syriërs die blijven, hoor je niets'

Westerse media schenken veel aandacht aan vluchtelingen, niet aan mensen die hebben besloten te blijven. Dat zegt Sara Savva, die de grootste kerkelijke hulporganisatie in Syrië aanstuurt. Zij was in ons land op uitnodiging van de Protestantse Kerk in Nederland, die deze week geld ophaalt voor kerken in het Midden-Oosten.

"Ik vertel over de situatie in Syrië en over de hulp die onze organisatie verleent, maar ik wil mensen ook laten inzien dat oorlog nooit de oplossing is. Natuurlijk doet het me goed dat er zoveel geld wordt opgehaald, maar geld is slechts een tijdelijke oplossing. De oorlog moet stoppen, nu!"

Welke hulp biedt uw organisatie?

"Wij verlenen noodhulp, maar zijn vooral bezig met de herbouw van Syrië. Daartoe bieden we onder andere educatieve en psychische hulp. Bouwen aan mensen is bouwen aan een samenleving. Als je een getraumatiseerde huisvader er weer bovenop helpt, kan hij zijn huis herbouwen en zo helpt hij zijn hele gezin."

De oorlog is nog niet over, waarom dan al herbouw?

"Herbouw zorgt voor hoop, en dat is nu het allerbelangrijkste in Syrië. Christenen zijn erg gehecht aan hun eigen land en kerk. De Grieks-orthodoxe kerk van Antiochië, waar ik voor werk, heeft een rijke geschiedenis. Hij bestaat al sinds de tijd van Christus, en Paulus begon er zijn eerste zendingsreis. Inwoners zijn daar trots op en willen niet weg, maar houden dat alleen vol als de hoop op een normale samenleving levend blijft."

"Onlangs was ik in Daraa, een stad die voor zeventig procent bezet is door IS. Daar waren twee ziekenhuizen en een school herbouwd. Korte tijd geleden waren dat nog bouwvallen met gaten in de muren. Nu waren er gladde, geverfde muren, alles was schoon, er was bedrijvigheid. Dat is heel mooi om te zien."

Volgen jullie vluchtende landgenoten?

"Nee. Wij horen alleen de verhalen van vluchtelingen die de Middellandse Zee oversteken. Daar schenken de media heel veel aandacht aan. Over de grote groep die besloten heeft te blijven, hoor je niets."

Wat vindt u daarvan?

"Nou, ik begrijp het wel. Die bootvluchtelingen zorgen voor een probleem, terwijl ze naar ons geen omkijken hebben. Gelukkig merk ik onder de christenen in Nederland veel verbondenheid. Ik voel dat ze zich ons leed aantrekken."

Het staakt-het-vuren in Syrië wordt continu geschonden. Maakt dat niet moedeloos?

"Dit is al de zoveelste keer, dus we raken eraan gewend. Toch tovert elk nieuw staakt-het-vuren een grote lach op het gezicht van de Syriër. We bidden dat de oorlog mag stoppen, of ten minste dat we even een adempauze mogen krijgen. Elk staakt-het-vuren is zo'n adempauze en je hoort dan door de hele stad: 'Misschien is de oorlog nu wel voorbij!' Blijkt dat niet het geval, dan zijn wij er om de moed erin te houden."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden