Ov-stakers: Laat je mensen te lang doorwerken, dan zal dat bedrijven in hun kont bijten

Treinen, trams en bussen rijden vandaag niet. Stakers vertellen waarom ze het werk neerleggen. ‘De onregelmatigheid van het werk is slopend.’

Lege treinen. Lege sporen. Nagenoeg lege gangen. Met hier en daar een stakende conducteur of machinist. Of een verdwaasd om zich heen kijkende toerist. Echte bedrijvigheid is er op deze druilerige stakingsdag alleen op het bouwterrein vlak voor het normaal drukke station Den Haag Centraal. Daar waar bouwlieden noest werken aan een nieuw busplatform.

Het is precies zoals vakbondsbestuurders Ruud van de Rostijne (VVMC) en Ron van Broeckhuysen (FNV) het het liefst zien. Zo’n 75 procent van hun collega’s heeft vandaag het werk neergelegd, gokken ze. Exacte cijfers van kunnen ze nog niet geven, die volgen later pas, als alle stakingsformulieren zijn nageteld.

Jonge collega’s, veertigers, vijftigers en zestigers. Ze doen allemaal mee. Stuk voor stuk willen ze dat de AOW-leeftijd bevriest, dat de fiscale boete voor werkgevers op vroegpensionering wordt ingetrokken en dat hun beroep als zwaar wordt bestempeld. “Laat je mensen veel te lang doorwerken, dan zal dat bedrijven op een gegeven moment in hun kont bijten”, zegt Van Broeckhuysen.

Zelfdodingen

De twee omschrijven hun eigen werkdag. Bij een vroege dienst moeten ze om kwart voor drie ’s nachts hun bed uit. Om vier uur zitten ze al in de trein. Bij een late dienst komen ze pas rond een uur of drie ’s nachts op hun laatste station aan. Op zaterdag, zondag, met Kerst, Oud en Nieuw en Koningsdag gaat het werk gewoon door. Dat gebrek aan regelmaat, zeggen ze, is slopend. Dan is er nog het geschud van de treinen, de hoge opstapjes. Ze zorgen vooral bij collega’s op leeftijd voor fysieke klachten.

Heftig zijn ook de zelfdodingen op het spoor. Machinist Van de Rostijne maakte het zelf al mee. “Het doet wat met je.” Het moment tot de klap, zegt hij met een brok in zijn keel, duurt heel lang. “Je kunt niks. Niet naar links, niet naar rechts. Remmen heeft ook geen zin, want een trein heeft een remweg van 400 tot 600 meter. Als iemand 25 meter voor de trein gaat staan ...”

Erkenning

Het gaat de stakers vooral om erkenning, zeggen de bestuurders. Toen ze zelf pak ’m beet dertig jaar geleden bij het spoor begonnen, gold er een pensioenregel van veertig dienstjaren. Een twintiger wist: op zijn zestigste is hij klaar. Maar nu moet de 54-jarige Van de Rostijne niet nog zes, maar dertien jaar werken. Van Broeckhuysen: “We doen het ook voor de jongste generatie. Mijn dochter van tien moet op deze manier tot 75 of zelfs 76 jaar doorwerken. Dat kan toch niet.”

Lees ook: 

Voor een goed pensioen heeft Nederland wel een ov-staking over

Als het op de AOW-perikelen aankomt, hebben de vakbonden een groot deel van Nederland achter zich staan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden