'Ouwe knar' voor doorstart van Haarlemse seminarie

Van een onzer verslaggevers VOGELENZANG - “Een nieuwe start; wat geweest is is geweest.” Met deze instelling begint de 75-jarige pater A. Teunissen aan nog een nieuwe opdracht: de spirituele begeleiding van de (zes) intern wonende priesterstudenten van het r.-k. bisdom Haarlem, dezer dagen verhuisd van Amsterdam naar het zusterklooster Casa Carmeli in Vogelenzang.

Arnold Teunissen, Nijmegenaar van geboorte, lid van de paters van het Sacrament, heeft een lang priesterleven in het buitenland achter de rug: Mozambique, Rome, Duitsland. Hij voorkomt zelf de voor de hand liggende vraag: “Wat moet een oude knar als ik. . .?” Toch heeft hij het verzoek van bisschop Bomers en hulpbisschop Punt aangenomen om te helpen bij de doorstart van de door conflicten bijna failliete priesteropleiding van Bomers.

De voorgaande rectoren van deze nimmer bloeiende onderneming botsten de een na de ander met de bisschop, die naar hun idee hun werk onmogelijk maakte door voortdurend op hun stoel te gaan zitten. Met de allerlaatste rector (ad interim), L. Nederstigt, kwam geen ruzie, maar toen het Amsterdamse huis bij gebrek aan belangstelling te groot werd, is besloten tot verhuizing en een nieuwe bemanning.

Voorlopig neemt hulpbisschop dr. Jos Punt de taak van rector waar. Niet ideaal: veel priesteropleiders vinden het beter dat een bisschop op zekere afstand van de seminaristen blijft. Maar afstand genoeg: Punt heeft als legerbisschop en hulpbisschop zijn handen vol; voor het seminarie schiet er een uurtje per week over.

Niet dat het dirigeren van een huis voor zes seminaristen een dagtaak is, maar wel zal er voorlopig meer dan alleen strikt spiritueel werk zijn voor de oude pater Teunissen. Deze zit er niet mee: als professor voor dogmatische theologie en later als geestelijke begeleider van priesters in het bisdom Aken heeft hij tientallen jaren ervaring in het omgaan met jonge priesters(tudenten).

Teunissen vindt het verstandig dat ze na alle verwikkelingen van de afgelopen jaren iemand van buiten hebben gevraagd en hij voelt zich ook geheel onbelast jegens dat verleden waar hij wel van weet, maar niets mee heeft te maken.

Hij zet kort zijn filosofie uiteen: hij wil met iedereen praten, iedereen mag alles horen en zien er is niets te verbergen. Gesprek, dialoog is prima, maar niet dat gekibbel, want ten eerste word je daar ziek van en ten tweede past het niet bij christelijk leven. En voor de duidelijkheid heeft hij het ook bisschop Bomers gezegd: “Mijn mening over kerk en samenleving is gevormd; die zal ook niet meer veranderen. En van achterom houd ik niet.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden