Oud-politicus pleitte al vroeg voor een duaal omroepbestel Harry van Doorn 1915-1992

DEN HAAG - In zijn veelzijdige en veelbesproken loopbaan is mr. Henri Willem (Harry) van Doorn, zondag op 76jarige leeftijd in Amersfoort overleden, ten minste twee oude liefdes trouw gebleven, de KRO en de rechterlijke macht.

Op zijn politieke zwerftocht keerde hij niet op zijn schreden terug. Hij begon in de KVP en eindigde via de PPR als non-actief lid van de PvdA.

In vrijwel alle functies die hij vervulde liet de jurist Van Doorn zich kennen als een stijlvolle, wat ouderwets overkomende, maar ook eigenzinnige bestuurder. Hij ontsloeg als KRO-voorzitter eind jaren zestig op staande voet Brandpunt-journalist Frits van der Poel, die buiten zijn medeweten een blootprogramma op de buis wilde brengen.

Als KVP-Kamerlid stemde hij in de Nacht van Schmelzer in 1966 tegen de motie van zijn fractieleider, die leidde tot de val van het rooms-rode kabinet Cals/Vondeling. In 1968 brak hij met de KVP en trad hij toe tot de Politieke partij radikalen die schreven zichzelf inderdaad met een k (PPR), waarvoor hij in 1973 aantrad als minister van CRM in het kabinetDen Uyl. Hij zorgde als kandidaatbewindsman al meteen voor enig trammelant door de toenmalige Vara-ombudsman Marcel van Dam als staatsssecretaris te weigeren.

Ook als minister nam hij enige controversiele beslissingen, zoals de weigering de piratenzender Veronica zendtijd te geven (later teruggedraaid door de Raad van State) en de benoeming van zijn partijgenoot Eric Jurgens tot voorzitter van de NOS. Zijn autoritaire optreden in de laatste kwestie leidde tot enige politiek rumoer - hij werd beticht van vriendesjespolitiek -, maar Van Doorn zette zijn zin door en de zaak liep voor hem met een sisser af.

Hij keerde in 1983 de PPR de rug toe, omdat hij vond dat de partij zich te weinig om machtsvorming bekommerde. De katholiek Van Doorn verklaarde destijds tegenover deze krant: "Als je de hoek van klein links opzoekt, stoot je mensen af voor wie de PPR is opgericht, mensen die vanuit een christelijk vertrekpunt politiek willen bedrijven." Om dezelfde reden verzette hij zich in 1977 al tegen de beslissing van de PPR om niet opnieuw met het CDA te willen samenwerken. Hij vond dat een stommiteit en getuigen van arrogantie.

Van Doorn was in de PPR een wat vreemde eend in de bijt. Hij droeg naar eigen zeggen als enige nog een stropdas op partijbijeenkomsten en piekerde er niet over zich sandalen aan te schaffen. Samen met de tweede PPR-minister Boy Trip moest hij tegenover de achterban vaak alle zeilen bijzetten om te voorkomen dat de radicalen met het kabinet zouden breken. Van Doorn en Trip verzetten zich in het kabinet met succes tegen een Oosterscheldedam en uitbreiding van het aantal kerncentrales.

In 1983 zegde hij stilletjes zijn PPRlidmaatschap, in 1986 meldde hij zich als lid van de PvdA. Hij volgde wat dat betreft hetzelfde spoor als Eric Jurgens, die ook tot de christenradicalen in de toenmalige KVP behoorde. Na zijn politieke loopbaan keerde Van Doorn terug naar de rechterlijke macht. Vanaf 1979 tot 1985 trad hij op als deeltijdrechter bij de rechtbank in Utrecht. Hij keerde daarmee op een oud spoor terug. Van Doorn begon na een rechtenstudie in Leiden zijn carriere als ambtenaar van het openbaar ministerie in Rotterdam.

Na de oorlog hield hij zich als hoofd van de Politieke opsporingsdienst in Rotterdam bezig met de opsporing van landverraders. Nadien was hij onder meer subsituut-officier van justitie bij de rechtbank in Rotterdam.

Binnen de katholieke zuil maakte hij tegelijk snel carriere. Hij werd in 1954 voorzitter van de KVP en werd in 1956 gekozen tot Tweede-Kamerlid. In 1961 werd hij KRO-voorzitter, de eerste leek op deze post. Hij is altijd lid van deze omroep gebleven, maar het tekent Van Doorn dat hij tegelijk lid was van de VPRO. In 1981 leidde hij op voordracht van deze omroep een commissie, die toen al pleitte voor een duaal bestel, waarin een derde net voor de commercie zou moeten worden bestemd. Hij waarschuwde dat het door hem geliefde publieke omroepbestel ten dode opgeschreven zou zijn als de omroepen commerciele zenders zouden negeren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden