Opinie

Oud en Nieuw

Onderwijl vaart de clipper ’Stad Amsterdam’ met een windsnelheid van 4,8 meter per seconde en een vaart van 6 knopen in de buurt van Fernando de Noronha. Met nog altijd die twee kilometer televisiekabel, die vier webcams en die slinkende voorraad frisdrank aan boord. Allemaal om uiteindelijk één vraag te beantwoorden: hoe staat onze planeet er, bijna twee eeuwen na dato, op het moment voor?

De bemanning hoopt daar na acht maanden en 27.010 zeemijlen een antwoord op te hebben gevonden. Er moet dus gewerkt worden. Gastheer en onderzoeksjournalist Lex Runderkamp had in de derde aflevering de paleontologen Bert Boekschoten (in passende outfit, dus met legergroen katoenen onderzoekershoedje) en Hanneke Meijer, de kunstenaar Anthony Smith en de schrijver Redmond O’Hanlon op bezoek.

Op televisie ligt het schip iets op achter. De driemaster lag nu voor anker bij Tenerife, bij een stukje land dat tot Portugal behoort. Daar gingen de paleontologen van boord om onderzoek te doen naar vogelsoorten die al lang geleden zijn uitgestorven.

Dat kan het beste op een eiland, omdat de omstandigheden daar minder veranderlijker zijn dan op het continent. De wetenschappers waren op zoek naar de fossiele resten van een lokale stormvogel.

Op de vraag waarom Boekschoten op ’zijn leeftijd’ nog eilanden afstruinde voor onderzoek, verwees hij naar de meester zelf: „Je kunt je ook afvragen waarom Darwin het deed. Hij had geld zat, had een mooi huis en een aardige vrouw, leuke kinderen. En tóch werkte hij keihard aan studies over evolutie.”

Even later liet Boekschoten toch blijken waar het hem allemaal om te doen was, door zijn reactie na een vondst: „We hebben een ei!”Dat was zo’n 15 miljoen jaar oud, en er moest dus voorzichtig mee worden omgegaan. ’Niet aanraken’ werd er tegen nazate Sarah Darwin gezegd. „Nee, zelfs een Darwin mag het niet.” We blijven het volgen.

De stadstrilogie van ’Tegenlicht’, in het kader van dat andere reuzenproject ’De eeuw van de Stad’ werd maandag afgesloten met een reportage vanuit India.

Na eerst Amsterdam en Parijs behandeld te hebben was het de beurt aan een voorstad van New Delhi, Gurgaon.

Daar verrees in tien jaar een stad met 4 miljoen inwoners voor de opkomende welvaartsklasse.

Maar de economische lift naar boven gaat in India niet zonder horten en stoten.

De crisis heeft ook in Gurgaon zijn werk gedaan en dat heeft daar meer effect, grotendeels omdat de overheid dikwijls nog de middelen heeft van een Tweede Wereldland. Daardoor zagen we gedupeerde Indiërs die hun droomappartement maar half opgeleverd kregen en soms zelfs in het geheel niet.

Gurgaon is daardoor maar een half functionerende stad met zowel ’gated communities’ als krottenwijken, waarbij het overigens wel mooi om te zien was dat de rijken soms de armen hielpen.

De reportage gaf zo een aardig inkijkje in het haperend stedelijk leven, maar al met al had er uit de stadstrilogie van ’Tegenlicht’ veel meer gehaald moeten worden.

Natuurlijk, wij zijn al blij dat de VPRO überhaupt iets met het thema doet. Maar de wetenschap dat in 2050 zo’n driekwart van de wereldbevolking in steden woont, moet toch inspiratie genoeg opleveren voor zeker tien betere afleveringen over stedelijke ontwikkeling.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden