Osterop lijkt ongemakkelijk in zijn eigen rol

Toneel

De Waakhonden - Het Zuidelijk Toneel **

Het is een bizar gegeven: een tentenkamp dat schijnbaar uit het niets en zonder reden ontstaat, en wel voor de deur van het regionale dagblad. Daar moeten ze wat mee, de hoofdredacteur en zijn collega's, toch? Of niet? In de voorstelling 'De Waakhonden', een nieuwe tekst van Marcel Osterop in regie van Roeland Hofman, draait het om de dagelijkse praktijk van nieuwsgaring. Hoe maak je een krant die ertoe doet in een wereld die volgens de een in brand staat en volgens de ander van onbetekenende hypes aan elkaar hangt? En is het tentenkamp zo'n hype of een belangrijk teken des tijds?

Het stuk maakt deel uit van een drieluik over Eindhoven. Voor deel één liep Osterop (die zelf de rol van stadsverslaggever speelt) stage bij het Eindhovens Dagblad. Op een schetsmatige manier heeft hij geprobeerd de dynamiek van een kleine krant en de complexe vragen waarmee de redactie worstelt, weer te geven. Wat draagt een krant bij aan de samenleving en hoe geef je de veronderstelde rol van 'waakhond van de democratie' vorm? Het zijn interessante en grote vragen zonder eenduidig antwoord, en Osterop is er helaas totaal in verstrikt geraakt. Hij heeft daarbij nogal wat hooi op zijn vork genomen door ook qua vorm te experimenteren. Realiteit en fictie lopen op een vreemde manier door elkaar, reclameboodschappen en ingezonden brieven doorsnijden de verhaallijn.

Regisseur Hofman heeft hier geen heldere vorm voor weten te vinden. De Waakhonden is daardoor een nogal onevenwichtige voorstelling geworden.

Aan de afzonderlijke acteurs ligt het niet, die proberen er het beste van te maken. Feit is wel dat ze elk een zeer eigen speelstijl hebben, waardoor ze in samenspel niet altijd goed op elkaar aansluiten. Lotte Dunselman is grappig als de paranoïde eindredactrice, Pieter Genard speelt de met persoonlijke issues worstelende hoofdredacteur innemend en Eva van Manen (de stagiaire?) is een romantische en fantasievolle spring-in-'t-veld.

Osterop zelf lijkt nog het meest ongemakkelijk in zijn rol, alsof hij als enige grip op het geheel moet houden. Maar het meest vreemde aan deze voorstelling is toch het feit dat niemand van de redactie even naar buiten gaat, en even vraagt waarom die mensen daar in dat steeds groeiende tentenkamp zitten. Het heeft natuurlijk allemaal een metaforische bedoeling, maar wat die precies is, blijft nogal schemerig.

www.hzt.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden