Oranjegekte ís onze diepste emotie

Om de vraag van Willem Breedveld te beantwoorden kijk ik eerst eens naar wat ik als buitenstaander zo griezelig vind aan die oranjegekte.

De hysterie en het geschreeuw tijdens wedstrijden.

De spelers die luidkeels worden aangemoedigd of vervloekt, als ze het niet goed doen.

Het geschreeuw en geloei dat ’s avonds vanuit de cafés onze huiskamer binnenkwam.

De vele dronken mensen die na wedstrijden op straat te zien en te horen zijn.

Nu kan ik kijken naar de eventuele diepere emotie van de oranjegekte.

Kunnen we ons als groep uitleven en krikken ze een saai leven op?

Of hebben we als volk een minderwaardigheidscomplex? Vroeger, immers, stonden we nog ergens voor. Nederland bracht schilders als Rembrandt voort. Een VOC. We hadden schrijvers als Vondel. De daadkracht van toen ontbreekt nu grotendeels. Een Daf, Fokker, ABN Amro zijn in buitenlandse handen gekomen.

Proberen we door middel van de oranjegekte saamhorigheid te ervaren? En stellen we ons in het oranje te weer tegen de globalisering?

Of is de oranjegekte een afgeleide vorm van nationalisme?

Toen Duitsland jaren geleden de wedstrijd had gewonnen, klonk vanaf de Duitse schepen op de Rijn een donderend lawaai en werd het Duitse volkslied keihard over de rivier geschetterd. De hele avond door. Ze namen de hele Rijn in beslag. Voor ons, op een Nederlands Van Ommerenschip was dat zeer onaangenaam en zelfs bedreigend.

Ik vrees onze vrolijke oranje leeuw wel, hij zou zomaar kunnen veranderen in een gevaarlijk roofdier.

Joke Roenhorst-Jansen Warnsveld

Ik blijf de indruk houden dat ’oranjegekte’ de komende weken de meest diepgaande emotie zal zijn.

Jan Atze Nicolai Leeuwarden

Nederlanders hebben eigenlijk twee neuzen. De ene is onze identiteitsneus, de andere onze individualiteitsneus. Buitenlanders merken vaak niet welke neus wij laten prevaleren, vandaar soms hun verwondering over de houding van Nederlanders in diverse situaties. Zelfs prinses Máxima heeft zich daarop verkeken, maar ook de politiek begrijpt het vaak niet. Toen Nederland de Europese grondwet afwees, was het volk beducht voor identiteitsverlies, maar het kabinet zag het niet.

Maar als we in de gaten hebben, dat er een goede beurt in het buitenland gemaakt kan worden, staan alle identiteitsneuzen een kant op en halen we alles uit de kast om ’Oranje Boven’ te roepen. In de Nederlandse geschiedenis is dat meermalen aangetoond.

Onze individualiteitsneus bepaalt ons dagelijks doen en laten en laat soms duidelijk onze onderlinge verdeeldheid zien. Deze neus hebben wij nodig om onszelf kenbaar te maken in de wereld om ons heen, met de gedachte ’Ik ben klein en jij bent groot, dus moet ik beter zijn dan jij’. Zou er dan toch heel diep in ons een relatie zijn tussen beide neuzen? Voer voor psychologen.

T. Menssink Hollandsche Rading

Eeuwenlang gaven religieuze tradities de toon aan, ze gaven zekerheid en houvast ondanks felle tegenstellingen en harde strijd. Nu deze tradities als ouderwets ter zijde geschoven zijn, zijn er nieuwe ontstaan. Zo is er een uitbundige voetbaltraditie gekomen die alle elementen van religiositeit in zich heeft. Er worden vrolijke clubliederen gezongen, de handen worden onder gejuich ten hemel geheven, de tegenstander wordt verketterd.

De verschillen verdwijnen wanneer het nationale elftal moet aantreden. Dan bruist er een nationaal Oranjegevoel, een Oranjegekte die ons allen samenbindt. We voelen ons één en staan pal achter onze jongens. Oranjegekte is een uiting van een diepe verbondenheid met ons land.

Henk Sieben Rekken

Internetencyclopedie Wikipedia reikt mij voor Oranjegekte een prachtig synoniem aan: Oranjekoorts. Zoals de ene persoon eerder koorts heeft bij ziekte, zo is het ook bij Oranjekoorts. Veel mensen hebben nooit last van die koorts. Zij laten zich niet ziek maken door prestaties van het Nederlandse elftal.

Ik houd het bij Oranjegekte op tijdelijke, geestelijke koorts, waarbij polsslag en ademhaling in juni hoog kunnen oplopen. Afhankelijk van de verrichtingen van het Oranjeteam herstelt de koortsige mens in oranje pyjama nog dezelfde maand. Er zijn geen ’diepgaander emoties in het spel’ want veel psychologen en psychiaters zullen in juni onder ’Oranjekoorts’ lijden.

Hans van Baal Culemborg

Hoe zou het zijn geweest als er ten tijde van het Oude Testament al televisie was geweest: heel veel mannen rond een dier aan het spit, terwijl ze met uitpuilende ogen de 7 ronden om Jericho volgen omdat straks, na het blazen op de hoorn de muren moeten vallen!

Hoe ze elkaar, als dat gelukt is, gek van vreugde omhelzen en allemaal een hoorn pakken om keihard te gaan toeteren. Of we zien koning David hossend voor de Ark uitgaan omdat er weer een volk in de pan is gehakt. Oranjegekte? Als het maar een naam heeft!

Ineke Remijnse Almere

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden