Interview WK Voetbal

Oranje-voetbalster Dominique Bloodworth: Je moet het verdienen om te feesten

Dominique Bloodworth in actie tegen Nieuw-Zeeland. Beeld BSR Agency

Door haar fanatisme en doorzettingsvermogen is Dominique Bloodworth geworden wat ze nu is: basisspeelster in Oranje. ‘Ik ben geen speelster met het grootste talent, maar wel een speelster met het talent van het harde werken’.

Zoekend naar een verklaring waarom ze is uitgegroeid tot een vaste waarde in de nationale voetbalploeg zegt Dominique Bloodworth dat ze altijd hard heeft geknokt om een constante speelster te worden. Ze stelde zich op elke training bepaalde doelen om een stabiel niveau te halen. Iemand die, zoals ze zelf zei voor de eerste WK-wedstrijd in Le Havre tegen Nieuw-Zeeland, altijd een zes haalt met uitschieters naar boven. “Maar ik haal nooit een vijf.”

Na het moeizaam gewonnen duel (1-0) moest Bloodworth lachen toen ze aan die woorden werd herinnerd. Ze besefte als geen ander dat ze zeker geen uitschieter naar boven had gehaald. In de beginfase verspeelde ze de bal knullig aan Olivia Chance, die uithaalde en de lat boven Sari van Veenendaal trof. “Het was mijn eerste wedstrijd in de basis op een groot toernooi”, luidde haar verklaring. “Ik was heel nerveus en weet dat ik niet top heb gespeeld.”

Europees kampioen

Met de 90 minuten tegen Nieuw-Zeeland benaderde Bloodworth al bijna het totaal aantal minuten dat ze op het WK van 2015 in Canada en het EK twee jaar later in Nederland speelde. Dat waren er 110, verdeeld over twee wedstrijden: tegen Nieuw-Zeeland in Edmonton (77) en tegen Denemarken in de EK-finale in Enschede (33). Inmiddels behoort het sprokkelen van speeltijd voor Bloodworth tot het verleden. In de twaalf kwalificatieduels voor het WK in Frankrijk miste ze geen minuut.

Door de invalbeurt in de eindstrijd tegen Denemarken kreeg het EK in eigen land toch nog een feestelijk einde voor Bloodworth, de centrale verdedigster die tegen Nieuw-Zeeland haar 48ste interland speelde. Doordat ze in de finale haar minuten mocht maken kon ze ook feesten, een drankje drinken en genieten van de avond. Wel met mate, want de 24-jarige Limburgse omschrijft zichzelf als ‘iemand die niet de luidste is en niet op tafels danst.’ “Je moet het verdienen om te feesten.”

De eerste teleurstelling op het EK kwam nadat niet zij maar Liza van der Most tegen België de geblesseerde Desiree van Lunteren mocht vervangen. En ze vond het vervelend dat ze tijdens de halve finale tegen Engeland bijna de hele tweede helft moest warmlopen. “Dat was frustrerend. Als we de finale niet hadden gehaald was dat natuurlijk bijzonder jammer geweest voor iedereen, maar voor mijzelf dacht ik wel: ah, nu kan ik lekker op vakantie.”

Ondanks die teleurstellingen bleef Bloodworth in zichzelf geloven, en hard werken. De als Dominique Janssen in Horst geboren voetbalster – na het huwelijk met haar Amerikaanse man nam ze diens naam aan – staat bekend als een trainingsbeest en een doorzetter. Tijdens het EK deed zij als enige voor de training extra oefeningen in het krachthonk. “Ik wilde en kon niet opgeven, want je weet nooit wanneer het moment komt dat ze je er wel in gaan zetten. Dat ik in de finale mocht invallen zag ik als een beloning van het harde werken.”

Basisplaats

Na het EK kreeg de interlandcarrière van Bloodworth een plotselinge wending. In de eerste kwalificatiewedstrijd voor het EK tegen Noorwegen kreeg ze van bondscoach Sarina Wiegman een basisplaats en die raakte ze niet meer kwijt. Van alle internationals maakte ze in 2018 de meeste minuten. “Ik zat er de hele tijd dicht tegenaan. Anouk Dekker was, dacht ik, geblesseerd en ik deed het goed. Daarna heb ik een goede ontwikkeling doorgemaakt en ben ik constant gaan presteren. Als je een constante speelster bent, is er geen reden om je eruit te halen.”

Bloodworth noemt zichzelf ‘geen speelster met het grootste talent, maar wel een speelster met het talent van het harde werken’. Altijd het maximale eruit willen halen en zichzelf willen verbeteren. Ze trainde ze in haar jeugd veel op passen waardoor ze met links en rechts kan trappen. Door veel arbeid te leveren voelt ze zich fitter en sterker dan ooit. “Als ik de training zwaar vind, is die ook zwaar.” En ze werkt met Patrick Woerst, een awareness-trainer die helpt het bewustzijn en het oriëntatie-vermogen bij sporters te vergroten.

Na het wereldkampioenschap meldt Bloodworth zich bij VfL Wolfsburg, dat de verdedigster deze zomer overnam van Arsenal. Ze vond het heel bijzonder dat die Duitse topclub, in 2013 en 2014 winnaar van de Champions League, contact met haar opnam. “Van jongs af aan wist ik dat ik topvoetballer wilde worden. Duisburg was heel dichtbij en die club speelde Champions League. Toen wist ik: dat wil ik ook.” Bij VfL Wolfsburg gaat de lat dus weer iets omhoog en als het aan Bloodworth ligt op het WK ook.

Lees ook:

Jill Roord, de eeuwige nummer twaalf, pakt haar moment van glorie

In de ondermaatse WK-ouverture van Nederland tegen Nieuw-Zeeland liet Jill Roord eindelijk zien wat ze waard is.

Niets is meer hetzelfde bij de voetbalvrouwen, behalve de eerste tegenstander op het WK

Van een anoniem gezelschap bij het vorige WK is Oranje veranderd in een sterrenploeg die gevolgd wordt door fans en media.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden