Opvoeden

,,Kleine klootzak!! Jij godver... lul!! Je stond wéér te maffen, eikel!! Dat tegendoelpunt is jóuw schuld!! Jóuw schuld, ja!! Ik krijg je nog wel, thuis!!”

Dit is niet het gebral van een voetbalhooligan bij Ajax - Feyenoord, maar het gekrijs van een doodgewone huisvader, op zondagochtend langs de lijn op het rustige en lommerrijke sportveld middenin de vredige buurt waar ik woon.

Mijn appartement ziet uit op een wijds sportcomplex dat, om in de terminologie te blijven, op spuug-afstand ligt. Al twintig jaar lang wordt de zondagochtend-idylle in mijn stille buurtje wreed verstoord door ouders van de jonge deelnemertjes aan een populair balspelletje: het voetbal.

Al vanaf negen uur ’s morgens galmen er geluiden door de buurt die suggereren dat even verderop een gigantische vechtpartij gaande is, met gebral, gebrul, gekrijs en gevloek, en dat elk moment het gejank van politie-sirenes het pandemonium zal komen versterken. Maar niets van dat al; het betreft slechts een balspelletje.

De Stichting Ideële Reclame (Sire) bracht onlangs een tv-spotje uit, getiteld ’Geef kinderen hun spel terug’, waarin het barbarengedrag van ouders die hun voetballende kinderen vanaf de zijlijn met trauma’s staan op te zadelen, aan de kaak wordt gesteld. Zelf ken ik geen sport die zozeer als vehikel van grootschalig hersenloos huftergedrag fungeert, als het voetbal. De Sire doet met het tv-spotje een poging de opvoeders op te voeden van kinderen die straks kampen met hetzelfde trauma als dat van hun vaders: het zijn kennelijk belabberde voetballers geweest.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden