Opvang eigen regio

D66 pleit voor een meer regiogebonden asielbeleid, aldus het Tweede-Kamerlid Boris Dittrich (Trouw, 23 juni).

D66 pleit voor een meer regiogebonden asielbeleid, aldus het Tweede-Kamerlid Boris Dittrich (Trouw, 23 juni). Hij tracht te bestrijden dat zo'n voorstel een zeepbel is, zoals ik had beweerd (Podium, 21 juni). Hij beroept zich daarbij op een motie, die met ruime steun (139 kamerleden) werd aanvaard. Maar ook collectief kan men zich overgeven aan het blazen van zeepbellen. Natuurlijk kan niemand ontkennen dat opvang van vluchtelingen in hun eigen regio veel voordelen biedt. Maar toen ik na dertig jaar actief geweest te zijn in de vluchtelingensector het toneel overzag, kon ik niet anders dan constateren dat het beleid, nationaal en internationaal, terechtgekomen was in een ontmoedigend aantal vicieuze cirkels. 'Opvang in de eigen regio' is er daar één van. D66 stelt nu dat de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties (UNHCR) voor opvang in de regio zou moeten zorgen. Tevens zou de UNHCR in de regio zelf asielprocedures moeten organiseren om vast te stellen wie vluchteling is en wie niet. Het realiteitsgehalte is minimaal. De VN kunnen alleen handelen als de leden, dus staten, het daarmee eens zijn. Als Dittrich, en de overige 138 kamerleden die de betreffende motie steunden, kunnen waarmaken dat er staten zijn die het oordeel van de UNHCR over het vluchtelingschap van individuele asielzoekers zonder meer willen overnemen, dan is het wonder geschied. Nederland zelf heeft in de jaren zestig, begin zeventig de UNHCR gedurende een aantal jaren zogenaamde 'mandaatverklaringen' laten uitgeven aan personen die hier asiel zochten. Wie zo'n verklaring kreeg, mocht hier blijven. Maar wel moest de UNHCR eerst, buiten de openbaarheid, de toestemming van de ministeries van buitenlandse zaken en justitie verkrijgen. De feitelijke beslissing, waartegen geen beroep mogelijk was, lag bij de Nederlandse staat. De UNHCR zou volgens D66 in verre landen asielprocedures moeten gaan inrichten, waarna die staten aan de door de UNHCR geselecteerde vluchtelingen asiel zouden moeten verstrekken. Ik ken Boris Dittrich als een realistisch kamerlid, maar hier verliest hij zich toch in een utopie. Zou hij ervoor pleiten dat ook Nederland op die manier de beslissingen van de UNHCR blind erkent? En hoe zou zo'n procedure van de VN in de regio er dan uit moeten zien?

In 1987 legde een werkgroep van deskundigen onder leiding van prof. H.Meijers een voorstel op tafel ('Asiel voor Vluchtelingen. Een plan voor de nabije toekomst'). Daarin werd ervoor gepleit dat landen van de EU en daarbuiten gezamenlijk op grond van een onderlinge overeenkomst asielprocedures in de regio zouden opzetten. De uitkomst daarvan zou voor deze landen bindend zijn. Hoewel ook aan dat voorstel veel haken en ogen zitten, lijkt het toch wat realistischer te zijn dan de losse flodder die nu vanuit de Kamer is afgeschoten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden