Opnieuw gaat executie in VS mis

Veroordeelde sterft na langdurig lijden

Weer heeft een executie in de Verenigde Staten tergend lang geduurd. Negentig minuten lag de 55-jarige Rudolph Wood naar adem te happen. Het duurde bijna twee uur voordat hij gisteren in Phoenix, Arizona werd doodverklaard, in plaats van de gebruikelijke tien minuten. Na een uur had zijn advocaat een spoedprocedure aangespannen bij het hooggerechtshof van Arizona. Terwijl dat beraadslaagde, stierf Wood alsnog.

Sinds de VS bij het uitvoeren van de doodstraf overgingen van de elektrische stoel naar injecties, zijn er om de paar jaar gevallen geweest waarbij het vreselijk misging. Dan lag een moordenaar lang naar lucht te happen. Een ander bleek allergisch voor een van de middelen, of - soms onervaren - gevangenenbewaarders konden geen goede ader vinden.

"It don't work", riep Joseph Clark in 2006, terwijl zijn arm opzwol omdat de ader was gebarsten. In 2009 werd Romell Broom achttien keer geprikt, en toen vond de gouverneur van Ohio het mooi geweest. Broom leeft nog, Clark werd alsnog gedood via een andere ader.

Het grote verschil is dat hoewel er tegenwoordig minder doodstraffen worden uitgevoerd, het juist vaker misgaat. Het is dit jaar al de derde keer dat een moordenaar in de VS onnodig moet lijden bij zijn einde. In april stierf een man in Oklahoma uiteindelijk na spastische aanvallen aan een hartaanval, in januari deed een man in Ohio er het lokale record van 29 minuten over voor hij stierf.

De lijdensweg van Rudolph Wood heeft dat record een half jaar later flink opgerekt. De reden is dat de EU de export van geneesmiddelen die bij de doodstraf gebruikt worden, aan banden heeft gelegd. Daardoor is er een schaarste ontstaan, en probeert elke staat een andere cocktail uit. Gisteren in Ohio waren er slechts twee middelen ingezet: verdovingsmiddel midazolam en pijnstiller hydromorphone. In alledrie de gevallen dat het dit jaar misging, werd midazolam gebruikt. Arizona gebruikt 50 milligram, Oklahoma 100, en Texas 500.

Overigens zijn nabestaanden van Woods slachtoffers er niet rouwig om. "Mijn vader en zus in 1989 in een plas bloed vinden, dát was ondraaglijk", zei Jeanne Brown. "Wij lijden nog elke dag."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden