Opgewekt naar  Biddinghuizen

Hilko, Roelof, moeder Julianna en vader Jelte maken zich op voor de 44ste editie van de Pinksterconferentie van Stichting Opwekking Biddinghuizen. Beeld Sjaak Verboom
Hilko, Roelof, moeder Julianna en vader Jelte maken zich op voor de 44ste editie van de Pinksterconferentie van Stichting Opwekking Biddinghuizen.Beeld Sjaak Verboom

Tienduizenden christenen bezoeken jaarlijks het Opwekkingsfestival, zo ook de familie Jongsma. 'Het was alsof God er even helemaal voor mij alleen was.'

Hij komt er al zolang als hij zich kan herinneren, elk jaar met Pinksteren. Maar een paar jaar geleden beleefde Roelof Jongsma (nu 10) op de camping bij Walibi Holland in Biddinghuizen wat bange momenten. Met zijn oudere broer Hilko (inmiddels 13) had hij de afwas gedaan bij het toiletgebouw. Daarna moest hij nog even plassen. Toen hij weer buiten kwam, was Hilko weg. Al terug naar de caravan, concludeerde Roelof. Alleen, waar stond die ook weer? "Ik ben toen gaan lopen", vertelt Roelof. "Maar de verkeerde kant op."

Roelof haalt de herinnering op terwijl hij aan de eettafel zit, thuis in het Friese Oosterwolde. Naast hem zit zijn broer, aan de andere kant van de tafel moeder Julianna (39) en vader Jelte (43). Nu kan hij er wel om lachen, zegt Roelof, maar op dat moment voelde hij zich verdwaald en behoorlijk radeloos. "Uiteindelijk heb ik een mevrouw aangesproken. Zij zag aan mijn polsbandje op welk veld wij stonden. Daar heeft zij mij toen naar toegebracht." "Als een verloren schaapje", glimlacht Julianna.

'Opw.'
Ook dit weekend zijn de Jongsma's in de Flevopolder te vinden. Op het weekschema aan de kast in de keuken staat bij Pinksteren met groene vilstift genoteerd: 'Opw.' In Biddinghuizen is de 44ste editie van de Pinksterconferentie van Stichting Opwekking. Het vierdaagse Opwekking geldt als het christelijke familiefestival bij uitstek. De bezoekers (rond de 50.000) komen er om samen te zingen, te bidden en naar toespraken te luisteren. Wat motiveert de Jongsma's om ernaartoe te gaan? En wat beleven zij er?

"Je gaat met een doel", zegt Jelte. "Het is er gezellig maar het is geen vakantie. Samen zijn met zoveel christenen, en het plezier waarmee iedereen daar zijn geloof belijdt, dat is heel bemoedigend."

Burengesprekken
Jelte werkt bij de politie, Julianna in de gehandicaptenzorg. Ze schenkt thee, biedt een pindakoek aan. Jelte wijst naar de caravan op de oprit. "Collega's vroegen wat ik ga doen met Pinksteren. Ik zei: 'Kamperen, met duizenden anderen'. 'Zo', zei iemand, 'wat is dat voor grote camping?' Dat zie ik dan als een mooie aanleiding voor een gesprek."

Julianna: "Als je de caravan inpakt, vragen buren waar je naartoe gaat. Als je dan zegt: 'Naar de pinksterconferentie', vragen ze niet verder. Ze denken waarschijnlijk: oh, dat is iets christelijks, dat is niks voor ons. Maar als ze op dat moment hongerig zouden zijn naar God, zouden ze wel doorvragen."

Jelte: "Het is een dilemma. Buren, collega's moet je respecteren. Je hoeft ook niet in één keer het hele verhaal te droppen. Je bouwt eerst een relatie op." Soms lukt het ook best om buitenstaanders enthousiast te maken voor het christelijke festival. Jelte herinnert zich de asielzoeker die hij via de kerk had leren kennen. "Hij woonde in een caravan in Appelscha, luisterde de hele dag naar cd's met muziek van Opwekking. Ik heb hem toen meegenomen naar de conferentie. Hij had de dag van zijn leven."

Wow-effect
Hoe vaak Jelte en Julianna zelf naar Opwekking zijn geweest, kunnen ze niet precies reconstrueren. Sinds ze getrouwd zijn vrijwel ieder jaar - toch zeker 15 keer. Ze werden ooit meegevraagd door mensen uit de kerk. Het was een thuiskomst. Jelte probeert het onder woorden te brengen. "Op Opwekking vond ik herkenning van mijn relatie met God. Dat was een wow-effect. Ik heb er meer kennis gekregen van zijn koninkrijk en zijn plan met de mensen."

Julianna: "De eerste keer in die grote samenkomsttent - zo groot, zo massaal. Ik werd heel blij van zoveel christenen bij elkaar."
Jelte: "Ik had de eerste keer sterk de neiging om naar álle programmaonderdelen toe te gaan."
De anderen, in koor: "Nu nóg, hoor."
Jelte, onverstoorbaar: "Leergierigheid, dat is het. Als christen leef je niet van brood alleen, ook van Gods woord."

Persoonlijker
Jelte en Julianna groeiden allebei op in de gereformeerde kerk (nu PKN). Toen ze in Oosterwolde kwamen wonen, gingen ze op zoek naar een kerk waar ze zich thuis voelden. Dat werd een evangelische gemeente. "In de evangelische geloofsbeleving is God veel persoonlijker dan in traditionele kerken, denk ik", zegt Jelte. "En er leeft sterk de verwachting dat op gebed een antwoord komt."

Het Opwekkingsfestival heeft een duidelijk evangelisch karakter. Maar, zegt Jelte, de laatste jaren ontmoet hij er steeds vaker bezoekers die 'thuis' naar een niet-evangelische kerk gaan. Mogelijk zoeken zij op Opwekking iets dat ze in hun eigen gemeente niet vinden. Wat dat zou kunnen zijn? Jelte: "Iemand de handen opleggen en dan bidden om de heilige geest, dat is voor traditionele kerkgangers misschien onwennig, maar blijkbaar hunkeren ze er tegelijkertijd ook naar."

Zandtovenaar
Het festival, zeggen Jelte en Julianna, is tegelijkertijd groots opgezet en intiem, massaal en toch persoonlijk. Julianna: "Ik help elk jaar een dagdeel bij het kinderwerk. Het is heel indrukwekkend hoe de kinderen reageren. Als de Zandtovenaar optreedt, krijgt hij 600 kinderen stil. Ze zijn allemaal verwonderd."

Jelte: "Natuurlijk is Opwekking heel massaal. Maar er is ook een tent die 'Gebedsreis' heet. Daar ben je even helemaal alleen met God. Die tent bestaat uit compartimenten, dat zijn als het ware verschillende stadia van een kerkdienst. In het eerste portaaltje lag eens een bloem. Je kon daar ook een hoofdtelefoon opzetten en dan hoorde je een lied. Toen ik dat deed, was het alsof God er, te midden van die 50.000 anderen, even helemaal voor mij alleen was." Julianna peinst. "Zo'n gebedsreis, daar kan ik in dat weekend de rust niet voor vinden."

Als hoogtepunt van het festival geldt de massale samenzang in de openlucht op zondagochtend. Julianna: "Die sla ik over. Ik blijf liever bij de caravan en luister van een afstandje."

Denk niet, zeggen de Jongsma's, dat Opwekking alleen maar om het geestelijke draait. Minstens zo waardevol vinden ze de gezelligheid en de onderlinge ontmoetingen. Jelte: "We staan nu met 20, 30 mensen uit onze gemeente op een veldje. Dan leer je elkaar beter kennen." Op de stampvolle camping gaat het er gemoedelijk aan toe. Julianna: "Alleen bij de douches is er stroom. Er hangen verdeelbakjes, iedereen laadt daar zijn telefoon op. En niemand die 'm steelt, hoor."

Toch gebeuren er ook op het grootste christelijke festival van Nederland minder vrome dingen. Eerder dit jaar stond een vrijwilliger voor de rechter, op beschuldiging van verduistering. Hij zou 28 jaar lang collectegeld achterovergedrukt hebben. Er werd een jaar cel tegen hem geëist.

Koud water
Roelof veert op. "Ik verlang al de hele week naar Opwekking. Saai? Nee joh. Van het geloof blijf je altijd leren. Hoe dik is de Bijbel wel niet? De kerk - ik vind het eigenlijk wel leuk."

Hilko: "Weet je wat ik niet fijn vind? Op de camping douchen. Achter zo'n gordijntje en dan maar hopen dat het water warm is." Zijn broer en ouders schateren het uit.

Dit jaar nemen de Jongsma's een klasgenootje van Hilko mee. "We hopen dat zij ook bemoedigd wordt", zegt Jelte. "Dat zij Gods woord naar zich toe krijgt. En als ze dan zou zeggen 'ik wil volgend jaar weer', dan is er echt wat gebeurd."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden