Opgesloten in het hoofd van de choreograaf

dans

Julidans/Hofesh Shechter Company Barbarians

***

De Israëlische choreograaf Hofesh Shechter wist met zijn rauwe talent de afgelopen jaren een jong en enthousiast publiek aan zich te binden. Anarchistische energie explodeert in een vrije danstaal die het lichaam zonder scrupules elegant, geil, krachtig en tegelijk kwetsbaar neerzet. Verontrustend soms, megalomaan ook wel, en altijd politiek geladen. Afgelopen seizoen nog, bij het Nederlands Dans Theater, schuurde hij Hanna Arendts banaliteit van het kwaad op het netvlies, met een leger clowns, die elkaar op sonore beats de keel afsneden.

De opzwepende energie die zich gaandeweg ook in de buikwand van de toeschouwer nestelt, niet in de laatste plaats door Shechters eigen percussie, is ook aanwezig in 'Barbarians', een productie in drie delen. Maar 'Barbarians' is ook veel méér dan de opsomming van hierboven. Het is alsof de ruwe diamant al zijn facetten toont. De vraag is alleen of ze wel de juiste richting op zijn geslepen.

In het eerste groepsdeel 'Barbarians in Love' toont Shechter een scifi-wereld waarin hijzelf (op band) een therapeutische dialoog aangaat met een vrouwenstem, te vergelijken met computer HAL uit '2001: A Space Odyssey'. "Hofesh, wat doe je?", vraagt ze. "Ik ben een 40-jarige man op zoek naar een kick", antwoordt hij.

De zelfreflectie wordt obsessief terwijl de dansers in ziekenhuistunieken het zoeklicht zoeken. De stem van Shechter probeert wanhopig controle te krijgen over zijn kunstenaarschap: is het niet zijn doel om de onschuldige en complexe aard van de liefde weer te geven? Even cerebraal als knettergek - Woody Allen is er niks bij.

Waar gaat dit héén, denk je, als de dansers in het tweede deel 'tHE bAD' hun scifi-outfits hebben verruild voor gouden bodysuits. Er volgen hoofse poses, afgewisseld met laveloze clubraves, verstrikt in barokmuziek en dubstepbeats. Een constante discrepantie tussen vrijheid en gevangenschap, controle en loslaten. Hierin komt Shechters danstaal - apenloopjes, verwrongen posities, losse schwung - goed tot zijn recht. Maar als geheel? We zitten opgesloten in Shechters hoofd, en dat voelt matig lekker.

Gelukkig komt er met het afsluitende duet 'Two completely different angles of the same fucking thing' ruimte voor eigen introspectie. Slechts twee dansers zoeken toenadering tot elkaar, geobserveerd door de witte en gouden dansers uit de voorgaande delen. De toenadering wringt, zoals de liefde doet, maar is wel een doorbraak. Want uiteindelijk is de liefde leidend, ook in Shechters kunstenaarschap. De sessie heeft tot inzichten geleid.

'Barbarians' is morgen te zien in de Amsterdamse Stadsschouwburg i.h.k.v. Julidans.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden