Open water kwam steeds dichterbij

Poolonderzoekers zijn waarschijnlijk verdronken in Noord-Canada

Tijdens een van de laatste berichten vanuit het Noordpoolgebied aan het thuisfront vertelde Marc Cornelissen lachend dat hij vanwege de warmte in ondergoed skiede. Hij voelde zich er niet zo sexy bij, vertelde de 47-jarige poolonderzoeker .

Op 29 april kwam het laatste bericht uit de bevroren wateren ten noorden van Canada: een verzoek tot snelle redding. Daarna lieten Cornelissen en zijn metgezel Philip de Roo (30) niet meer van zich horen. Donderdag maakte de Canadese politie bekend dat het tweetal naar alle waarschijnlijkheid door het ijs is gezakt en verdronken. Vanuit de lucht zijn alleen hun sleden te zien, één op het ijs, de ander in het water. Inmiddels wordt er gesproken over een bergingsmissie.

Het duo vertrok begin april vanuit Resolute Bay, een van de noordelijkste dorpjes ter wereld, voor een tocht van vierhonderd kilometer in noordelijke richting. Het doel: het meten van de sneeuw- en ijsdikte in wat ook wel The Last Ice Area wordt genoemd, het gebied met het dikste Noordpoolijs.

Begin april vierde De Roo zijn dertigste verjaardag nog op het ijs. Op Coldfacts.org, waar ze een weblog bijhielden, getuigt een vrijwel dagelijkse stroom berichten van een goede stemming. Tot De Roos verrassing heeft Cornelissen kaarsen en cake mee. Steeds zien ze in de verte open water, waarop ze de route verleggen. Op een van de laatste dagen leggen ze een recordafstand van 20,5 kilometer af. Het wordt gevierd met een glas whisky.

De data die ze verzamelden, wordt door het Europese ruimtevaartorganisatie Esa gebruikt om gegevens van hun nieuwste satelliet te verifiëren. Omdat de grilligheid van het ijs het lastig maakt om te bepalen hoever het boven het water uitsteekt, zijn die gegevens van grote waarde, zegt Maarten Loonen, universitair hoofddocent bij het Arctisch centrum van de Rijksuniversiteit Groningen.

Hij spreekt over een riskante operatie. "Vanwege de klimaatveranderingen klaagt zelfs de lokale bevolking over de onvoorspelbaarheid van het terrein. Het is gevaarlijker dan een beklimming van Mount Everest. Klimmers hebben sherpa's, maar zij waren helemaal alleen."

Volgens een woordvoerder van Coldfacts.org hebben Cornelissen en De Roo tientallen missies in het gebied op hun naam staan, en hadden ze zich goed voorbereid. "Ook De Roo was met zijn relatief jonge leeftijd heel ervaren. Ze kennen elkaar al van toen hij zich als 15-jarige inzette voor het Wereld Natuur Fonds."

De vraag of de missie niet te gevaarlijk was, vindt ze moeilijk te beantwoorden. Universitair hoofddocent Loonen: "Zelf heb ik dit soort expedities nooit gedaan, omdat ik het risico te groot vind. Het is natuurlijk achteraf, maar op de universiteit zeiden we al tegen elkaar dat het tijd wordt dat ook mensen met ervaring zeggen: 'We durven het niet meer'. Want is het echt te riskant."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden