Opdat de Franse agenda maar duidelijk is

Verzoek om schriftelijke motivatie van Dijsselbloem dient vooral Frans eigenbelang

ANALYSE | GIJS MOES | BRUSSEL

Wordt Jeroen Dijsselbloem dan toch geen voorzitter van de eurogroep? Wie naar zijn Franse collega Moscovici luistert, zou het haast denken. Maar andere kandidaten zijn er nog niet. Zij moeten zich uiterlijk vandaag melden.

Of Dijsselbloem maar even een uitgebreide sollicitatiebrief wil schrijven aan zijn zestien euro-collega's. Met die eis kwam Moscovici gistermorgen in een interview in de Duitse krant Frankfurter Allgemeine. Een benoeming zou maandag, als de ministers in Brussel bijeenkomen, nog niet aan de orde zijn.

In de brief zou de Nederlander zijn visie moeten geven op grote kwesties die spelen in de eurozone, zegt Moscovici. "Hoe kunnen we de eurozone in zijn huidige vorm behouden, hoe kunnen we de vooruitzichten voor economische groei verbeteren, hoe kunnen we de bankenunie verder ontwikkelen?"

Het lijkt erop dat Dijsselbloem de Franse agenda mag uitvoeren: de eurozone in zijn huidige vorm behouden betekent immers dat geen land mag afvallen, wat het ook kost.

De economische groei verbeteren vergt investeringen, die vooral van Duitsland moeten komen. In deze kwesties staan de noordelijke eurolanden lijnrecht tegenover de zuidelijke. Bovendien wil Frankrijk snel beginnen met gezamenlijk toezicht op alle Europese banken, terwijl Duitsland dat liever beperkt houdt.

Het openlijk vragen om een schriftelijke motivatie gaat ver bij zo'n benoeming. Het is dan ook de vraag of Dijsselbloem direct aan zijn huiswerk zal beginnen om Frankrijk een plezier te doen - en misschien is dat ook helemaal niet nodig.

De voorzitter van de eurogroep wordt met een gewone meerderheid gekozen door de zeventien ministers. Met negen voorstemmen - en dat moet lukken - is Dijsselbloem dus binnen. Maar hij zou wel zeer verzwakt beginnen als Frankrijk en andere zuidelijke landen tegen hem zijn.

Uit die andere landen is nog weinig commentaar te horen. Wellicht ligt ook Spanje dwars, al was het maar uit eigenbelang. Spanje probeerde eerder een eigen bestuurder bij de Europese Centrale Bank benoemd te krijgen, ten koste van de Luxemburger Yves Mersch. Die lag onder vuur van het Europees Parlement, dat liever een vrouw op die positie zag. Uiteindelijk kreeg Mersch de baan toch en Spanje zint nog altijd op compensatie.

Ook voor Frankrijk speelt het eigenbelang mee. Parijs mikt op de toppositie bij de nieuwe Europese bankentoezichthouder, die wordt ondergebracht bij de Europese Centrale Bank in Frankfurt.

De inhoudelijke eisen die Moscovici aan Dijsselbloem stelt, lijken vooral een schot voor de boeg: zijn benoeming is wellicht niet meer tegen te houden, maar zo heeft Parijs in ieder geval nog een keer duidelijk gemaakt wat de prioriteiten zijn.

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden