Opa en oma

Opa’s en oma’s zijn natuurlijk per definitie leuker dan ouders. Je mag er gaan logeren in oude, doorgezakte bedden, ze stoppen je vol met snoep en hun huizen zijn spannender, volgestouwd met dingen uit een geheimzinnig verleden. Ooit zijn ze zelf ouders geweest, en wie weet vervelend en streng, maar dat is nu allemaal voorbij. De vrijheid en de wijsheid van de ouderdom legt een mooie glans over het ietwat verkreukelde gelaat. Ik verheug me erop grootouder te gaan worden maar het is nog niet zover. Mijn eerste vervelling is nog niet voorbij, ik ben slechts ouder, zeurpiet. Ze zeggen dat affecties en eigenschappen vaak een generatie overslaan, en dat je soms meer van je grootouders weghebt dan van je ouders. Die van mij, allang dood, zitten veilig opgeborgen op een warme en beschutte plek, ver van de waan van de dag. De een had kippen en een moestuin waar ik ooit bonen mocht plukken en andere dingen die mijn tante ging wecken, bij de ander stonden in de kast dozen met ansichtkaarten die je tegen elkaar aan kon zetten en dan als dominostenen om kon laten vallen. Met z’n allen leefden wij, grootouders en kleinkinderen, in het paradijs. Nog even wat heerlijke beelden alvorens we over gaan tot de orde van de dag, opa met een witte servet voor die het vlees sneed. Oma die vriendelijk lachend het goed vond dat ik door het huis zeilde en om haar bang te maken ’Chroetsjov! Chroetsjov!’ riep. De opa’s en oma’s van het CDA vergaat het niet anders dan de mijne. Nu de angel uit hun pogingen om ons op te voeden gehaald is, blijken ze ineens lieve, begripsvolle, wijze mensen die dingen zeggen waar je altijd op hoopte. Ik had het nooit heel erg op mensen als Lubbers of Van Agt, die wel deden of ze het beste met ons voor hadden maar die duidelijk iets achter de ellebogen hadden. Geheime agenda’s, dingen voor ons achterhouden, ja zeggen en nee doen. Echte bestuurders. Maar nu ze de besturing allang hebben overgedragen komt de wijsheid bovendrijven. We hoeven geen hekel meer aan ze te hebben en op hun oude dag geven ze ons de snoepjes die we vroeger niet van ze kregen omdat het ongezond zou zijn en slecht voor het gebit. Ja, machteloos en tandeloos is de mens op z’n best en z’n mildst. En dus prijs ik die oude, ooit zo misprezen CDA’ers om hun inzicht en wijsheid en hun loze leiderschap. Niemand hoeft meer naar ze te luisteren en dus dringt alles opeens een stuk helderder door. Had je ze in mijn jeugd ook, oude, uitgespeelde rotten die waarschuwden tegen Boer Koekoek of Hans Janmaat? Drees? Romme? Ik kan me er niets van herinneren. Maar misschien komt het omdat je opa en oma wel hoort maar ze niet hoeft te gehoorzamen. Twan Huys legde in ’Nova’ elderly statesman Cees Veerman, man van de oproep tegen samenwerking met Wilders, afgelopen weekend en passant uit dat mensen die twitteren, een vaardigheid die Veerman natuurlijk niet beheerste, een ’tweet’ versturen. En ik dacht aan mijn opa’s en oma’s, wijs en bezadigd, snoep uitdelend en ons over de bol aaiend, maar van computers en mobieltjes wisten ze helemaal niks.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden