Op zoek naar Richard III

Wat zal de vondst van de echte Richard III - zijn schedel, botten en beenderen dan - veranderen aan de mythe? Veel als het aan de Richard III Society ligt, aangevoerd door ene Philippa Langley die een buitensporige passie koestert voor de koning die ruim vijf eeuwen terug stierf op het slagveld van Bosworth, aan acht wonden aan het hoofd en twee aan het lichaam, zoals wij nu weten uit zijn skelet.

Langley ontdekte Richard door het lezen van de biografie van Paul Murray Kendall waarin zijn machtswellust werd aangevochten. Ze ijverde jarenlang voor eerherstel en lobbyde na de vondst voor DNA-onderzoek. Toen ze deze zomer op de parkeerplaats stond waar tussen de resten van de Greyfriars kerk de botten werden aangetroffen, voelde ze hem, zei ze.

Richard III ging er op zijn portret na restauraties door de jaren heen steeds gemener uitzien, maar eergisteren pronkte een stralende Langley met het lievere hoofd dat uit de reconstructie tevoorschijn kwam. Het liefst zou ze nu ook de resten van de volgens de legende door de koning vermoorde prinsenkinderen opgraven die in de Londense Tower begraven liggen, om te bewijzen dat haar Richard die moorden echt niet op zijn geweten heeft. Maar dat ziet de baas van de Tower niet zitten.

Ze heeft het tij zeker even mee, Langley. Scoliose klinkt menselijker dan bochel en die zachte jongeling die tevoorschijn is getoverd, zou je zo je kinderen meegeven. De vraag is of ze het op de lange duur ook nog zal winnen van William Shakespeare, de toneelschrijver die het meest verantwoordelijk is voor 's mans gemene reputatie. Richard III is een van Shakespeare's populairste tragedies, tig keer opgevoerd, zeker tien keer verfilmd. Filmster Al Pacino ging vijftien jaar geleden ook al op zoek naar Richard. Hij nam de toeschouwer toen mee in een aanstekelijke documentaire duiding van de schurk: een maffiose gluiperd die fleemt en teemt, manipuleert en moordt; de schouder hoog, de blik op onschuldig. Pacino's Richard had niet alleen het tij maar ook zijn smeulende woorden mee: 'now is the winter of our discontent/ made glorious summer by the sun of York'.

Ik moest aan die andere parkeerplaats denken in Berlijn, waar niet eens een bordje aangeeft dat Hitlers bunker eronder verborgen ligt, uit angst voor gestoorde pelgrims. In de laatste spetterende Richard III-verfilming van Richard Loncraine is het verhaal gesitueerd in een fictief jaren dertig fascistisch Engeland en draagt hoofdrolspeler Ian McKellen een eng, dun snorretje. Als zijn jeep op het slagveld komt vast te zitten, schreeuwt hij. 'A horse! My kingdom for a horse!'

Daar komt dat zachtere gezicht echt niet overheen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden