Op zoek naar Joseph

Na de geslaagde zoektocht naar Evita zijn ze bij de Avro opnieuw aan het speuren geslagen naar een musicalster. Nu naar Joseph, zoals ze dat eerder in Engeland deden. Twee jaar geleden zocht en vond SBS al een Tarzan.

Joseph is de Joseph van ’Joseph and the amazing technicolor dreamcoat’, de succesvolle musical van Andrew Lloyd Webber en Tim Rice, gebaseerd op het bijbelverhaal van Jozef en zijn broers.

Met die broers komt het blijkbaar wel goed, die vinden ze wel.

Maar Joseph, daar is er maar één van.

Als je wint en die ene bent, schijnt het, dan heb je het al aardig ver geschopt in die wereld.

Ik schrijf expres heel afstandelijk ’die wereld’, maar dat komt omdat het mijn wereld niet is.

Sterker: ik vind musicals ronduit verschrikkelijk. En ik zal u ook vertellen waarom.

Om te beginnen de zang.

Die is werkelijk om je een breuk te lachen.

Wie het ooit bedacht heeft weet ik niet, maar je moet in een musical zo onnatuurlijk mogelijk met de stembanden vibreren. Ook de uitspraak kent strikte regels:

„Ik laaaaaat je binnen, er staaaaaaat iets teeeeee beginnen.”

Doe je dat allemaal niet, kun je Broadway op je blote buik schrijven.

Dan de gezichtsuitdrukking die er verlangd wordt. Dat is nog een veel gekkere musicalgewoonte.

Wie niet beschikt over een paar ogen als schotels, en daarmee niet kijkt alsof ’ie heel nodig naar de wc moet, is geen serieuze kandidaat.

Nou, en dáárom dus botert het niet zo goed tussen mij en musicals.

U denkt nu: wacht eens, we hebben hier toch te maken met mensen die tenminste nog énig talent hebben?

En daar heeft u een goeie. Dat kun je van andere auditie-shows niet zeggen.

De jury, die naast Willem Nijholt bestaat uit Paul de Leeuw, musicalster Pia Douwes en theaterproducent Erwin van Lambaart, geeft bovendien geen afzeikoordeel aan de Josephs.

Dat zou je eveneens moeten prijzen.

Maar ik kan het niet, het spijt me. Omdat ik musicals haat.

Kun je dan nog wel van ’Op zoek naar Joseph’ genieten, als je er eigenlijk een hekel aan hebt?

Nou en of.

Er is niets leukers dan bevestigd worden in een vooroordeel.

Vooral toen Roy aan de beurt was, hebben we erg genoten. Hij kopieerde de bestaande kitsch feilloos. Roy deed werkelijk alles goed: nét die ene toon niet halen, een gezicht trekken als iemand die moet poepen en met een tandpasta-glimlach de complimenten van de jury in ontvangst nemen. Musical-icoon Willem Nijholt: „Je bent een echte vechter.”

’Op zoek naar Joseph’ wordt gepresenteerd door Frits Sissing, die we kennen van het ernstige programma ’Opsporing Verzocht’.

In de hoedanigheid van showmaster komt hij gekunsteld en geforceerd blij over. Kortom: de juiste man op de juiste plaats.

Regiehoogtepunt van afgelopen zondag: de close-up van de vader van kandidaat Robin, toen die ’Papa’ zong van Stef Bos.

Wát een emotie.

Benieuwd wie ze na Joseph gaan zoeken. Met de ’West Side Story’ en ’The Sound of Music’ in het achterhoofd gok ik op Maria.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden