Opinie

Op zoek naar geluk verstrikt geraakt in een broeinest van liefdesintriges

In een lange rode robe en op hoge hakken maakt de diva Natasja Filippovna haar entree. Elke man in Sint-Petersburg windt zij om haar ranke vingers. La Filippovna is de maitresse van generaal Jepantsjin, de droomvrouw van de driftige Rogazijn en de aanstaande bruid van de tobberige Ganja. Na jaren afwezigheid, door een verblijf in een kuuroord in Zwitserland, voegt ook de epileptische prins Myshkin, bijgenaamd 'De idioot', zich onder de schare bewonderaars.

Jo Roets en Jur van der Lecq, van het Vlaamse gezelschap Laika, bewerkten de 700 pagina's tellende klassieker van Dostojevski tot een compacte voorstelling vol liefdesintriges. Met hoge pieken en diepe dalen, hartstocht, wanhoop en veel wodka. Acteur Frank Dierens speelt hoofdpersoon prins Myshkin als een kwetsbare man, met de innemende eerlijkheid van een kind. Al tasten de epileptische aanvallen zijn geestelijke vermogen aan, idioot is hij zeker niet. Hoogstens te aardig, zó aardig dat hij in zijn angst niemand teleur te stellen zijn persoonlijke geluk opoffert.

Barbara van Welden is een overtuigende Natasja, maar haar trucs zijn zó doorzichtig dat de mannen om haar heen een al te gemakkelijke prooi lijken. Geestig is de rol van boekhouder Lebedev, een alcoholistische weduwnaar, die een graantje probeert mee te pikken van de onverwachte erfenis van Myshkin. Met een kostbare vaas in de hand, hèt familiestuk van de generaalsfamilie, lalt hij er met een dikke tong op los. Terwijl Myshkin bezig is de hand te vragen van dochter Aglaja.

Maar dan verschijnt Natasja opnieuw ten tonele, om Myshkin met een meelijwekkende huilbui van zijn aanstaande vrouw af te troggelen. Om daarna weer van gedachten te veranderen en zich in de gespierde armen van Rogazijn te storten. Dit flamboyante liefdesdrama speelt zich af tegen een sobere achtergrond van twee lange, kale tafels onder een groot stationsbord. In de plaats van de aankomst- en vertrektijden van treinen verschijnen er in rollende letters korte liefdesbriefjes op het bord, die de scènes inleiden. Zoals: “Ik wil je zien. Kom om 18.00 uur naar het park.“

In 1999 maakte het duo Roets en Van der Lecq een succesvolle bewerking van Dostojevski's boek 'De gebroeders Karamazov'. Ook de theaterversie van 'De idioot' biedt een fraaie blik in de peilloze diepte van de Russische ziel. Op zoek naar een levensdoel en liefdesgeluk, raken de personages verstrikt in een broeinest van intriges.

Het noodlot slaat toe als Rogazijn in een vlaag van wanhoop zijn mes in de borst van de femme fatale steekt. Al is 'De idioot' gemaakt voor jongeren, ook voor volwassenen is het een voorstelling om naar uit te kijken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden