Opinie

Op Shakespeare's schouders

Gebrek aan onverschrokkenheid is wel het laatste wat je de Belgische toneelschrijver Paul Pourveur kunt verwijten. 'Shake speare is dead - get over it' heet zijn nieuwe toneelstuk plompverloren. Hij schreef het op verzoek van het Arnhemse theatergezelschap Keesen & Co, dat nu met dit bijoutje door het land toert.

Wie zo'n titel verzint, moet wel erg veel van Shakespeare houden. Weliswaar vindt Pourveur dat er veel te veel Shakespeare en veel te weinig hedendaagse toneelstukken worden gespeeld, maar dat neemt niet weg dat hij met zijn nieuwe toneelstuk triomfantelijk op Shakespeare's schouders staat. En op die van zijn geëerde filmer Godard, in de voorstelling amicaal 'Jean Luc' geheten.

Aanvankelijk laat 'Shakespeare is dead - get over it' zich als geraffineerd radiohoorspel horen, voorgedragen door twee toneelspeelsters. 'Leef proper, denk aan de volgende', steekt Pourveur van wal, waarop zich een onvervalst en veellagig Shakespearesprookje met twee gelieven, met moedwil & misverstand en met een dubbeltragisch einde ontpopt. Een zekere Shakespeare heeft in Stratford een damhert doodgeschoten, waarna hij naar Londen vlucht om daar een gevierd toneelschrijver te worden. Meteen daarop introduceert Pourveur de twee hedendaagse helden van het verhaal, die toevallig de voornamen van Shakespeare en diens vrouw dragen.

William en Anna ontmoetten elkaar op een retrospectief van Godard-films, waar zij allicht ook diens 'Le Mépris' herzien, en ontdekken ter plekke 'het misprijzen dat plotseling tussen een man en een vrouw kan opdoemen'. Anna is toneelspeelster en speelt de vrouw van Richard III - ook al Ann geheten - in het gelijknamige koningsdrama. Als sympathisant van antiglobalisten woont William in Brussel, niet omdat hij van de stad houdt maar omdat er duizend betogingen per jaar in Brussel worden gehouden. William en Anna beminnen elkaar drie dagen achtereen, ontdekken dat liefde toch vooral en bovenal een technische aangelegenheid is en dat hun relatie beter moet worden 'dan alleen maar de seksuele onderhoudsbeurt'. Ze leren elkaar hoe je trefzeker door een stad loopt (hand in hand? hand op andermans heup? arm om de schouder?), vertellen elkaar over de Wraak van het Damhert (Shakespeare krijgt nachtmerries als hij in een wereld zonder toeschouwers ontwaakt), gaan naar Stratford-upon-Avon om daar in een souvenirwinkeltje te ruziën over de tekst van een T-shirt (niet over het borstgrote 'To be or not to be' maar over het wasmerkje met 'Made in San Salva dor'.) Pas echt woedend wordt William wanneer Anna een portret van Shakespeare tussen haar borsten heeft laten tatoeëren, waardoor Shake speare 'letterlijk tussen ons in is komen te staan'.

Regisseur Willibrord (ook al een 'Sir Willy') Keesen maakte allerminst een radiohoorspel van Pourveurs stuk. Hoewel tegen het statische aan stuwt hij zijn actrices Tine Joustra en Monique Kuijpers naar fenomenale vertel- en speltrant. Ze spelen minimaal, uiterst ingetogen-ragfijn, beloeren elkaar met broeiende oogopslag, spreken terloops maar o zo verraderlijk, en bovenal zinderend van spanning. In tijden niet meer zulke verrukkelijke actrices - in een prachtstuk - toneel zien spelen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden