Op Oerol al wandelend een tijdloos moment beleven

Willemijn Rinnooy Kan

Theater

‘Walking’ van Robert Wilson, Boukje Schwiegman en Theun Mosk, t/m 22 juni op het Oerol Festival op Terschelling, iedere dag tussen 8:45-17:25 (iedereen krijgt een persoonlijke starttijd, geplande wandeltijd: vier uur), www.oerol.nl

„Architectuur bestaat uit vier aspecten: deuren, lijnen, tijd en ruimte.” De Amerikaanse opera- en theaterregisseur Robert Wilson, die een opleiding architectuur volgde, bedacht als openingsvoorstelling voor het 27ste Oerolfestival een wandeling waar al deze onderdelen in terug komen.

De wandeling begint in een grote zwarte doos. Het is pikdonker. Geen geluiden van buiten, alleen een zwaar, aards gebonk weerklinkt. Na een tijdje zwaait de deur open en kom je in een grote vierkante ruimte zonder dak, rondom alleen hoge, met takken behaarde muren. In het midden van de ruimte bevindt zich een omgekeerde kegel, waar het geluid uitkomt. Ongeveer tien meter van een afgrond wordt je neergezet, na een tijdje mag je door een piepklein gaatje naar buiten kruipen. Hier begint de wandeling.

Om besef van tijd zoveel mogelijk te kunnen verliezen, moeten mobiele telefoon en horloge achterblijven, voordat je aan de wandeling begint. Wilson’s wandeling wil immers het effect van vertraging op de beleving van horen en zien onderzoeken. Door de vertraging en door de strakke organisatie van de wandeling ontstaat er volgens Wilson de ruimte om op een nieuwe manier de omgeving te beleven, beter te zien en anders te horen.

De eerste tien stappen van de wandeling wordt de wandelaar begeleid om het goede ’lopende band’-ritme te pakken te krijgen. In een lijn recht vooruit zie je je voorganger lopen, en dáárvoor in de verte weer zijn voorganger. Volgens Wilson bestaan er twee soorten lijnen: rechte en kromme. De rechte lijnen van de wandeling, door de mens gemaakt, vormen een schril contrast met de natuurlijke landschappen.

Dan de kwesties tijd en ruimte. De ruimte waarin de wandeling plaatsvindt is erg veranderlijk. Beginnend op een bijna heideachtig gebied, dan door dichte bossen, over zandweggetjes, en uiteindelijk door de duinen naar het strand.

Boukje Schweigman, een van de theatermakers die meewerkte aan het project, vertelt enthousiast over de spanning die de ’dramaturgie’ van het landschap met zich meebrengt. ,,Het landschap is gewoon zoals het is, daar moesten we mee werken. We hebben wel honderd wandelingen over het eiland gemaakt om uiteindelijk de beste route te vinden.’’

Ten slotte is er de tijd. Tijd is het thema van Oerol 2008: ’Het eiland van de vorige dag’. Al lopend tijdens de bijzondere openingsvoorstelling van het festival, verlies je het besef van tijd volledig. Als je op het eind aankomt bij een kegel met zachte muziek heb je geen idee hoe lang je gelopen hebt. Uniek om zo lang, in je eentje de tijd kwijt te zijn, en je tegelijkertijd totaal niet gehaast te voelen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden