Op jezelf wonen, met steun van het tehuis

reportage | Groepen ouderen mengen zich in zorgcentrum

Vanuit haar stoel zwaait Riek Sauers (85) enthousiast naar een oude man die voorbij schuifelt. "Hallo hoor, smakelijk zo." Het is lunchtijd voor de bewoners van woonzorgcentrum Werkeren in Zwolle, langzaam druppelen ze het restaurant binnen. De een schenkt een glas karnemelk in, de ander pakt een snee brood. "Het hoeft niet, maar als ik wil kan ik zo bij een groep aanschuiven. Vandaag doe ik dat zeker, ze hebben boerenkool met worst."

Mevrouw Sauers huurt een appartement op de achtste verdieping van het gebouw. Ze woont zelfstandig, net als de helft van de circa 77 ouderen in het woonzorgcentrum. Ze kan wel een beroep doen op de zorg van IJsselheem, de instelling waaronder Werkeren valt. Zo komt er nu twee keer per dag een verpleegster langs om zalf te smeren op een naar plekje op haar rug.

Het grootste deel van de tijd helpt die verpleegster een andere groep bewoners, namelijk de ouderen met een lichamelijke beperking of een psychiatrische achtergrond, die veel zorg nodig hebben.

Alide Bloemink (63) is zo iemand. "Ik heb kanker in en rond mijn mond gehad", zegt ze terwijl ze haar rugzak met sondevoeding naast zich op de grond zet. Twee jaar nu woont mevrouw Bloemink in Werkeren. "In het begin was het wel heel anders, toen was het nog een echt verzorgingshuis", vertelt ze.

Dat veranderde toen de overheid besloot dat ouderen langer thuis moesten blijven wonen. Twee van de vier afdelingen kwamen leeg te staan en er werd zelfs even gesproken over het slopen van het gebouw van IJsselheem.

"Maar toen kwamen de ouderen van Frion hier wonen, die een verstandelijke beperking hebben", zegt Bloemink. "Dat baarde me veel zorgen, hoe moest dat nou met ons allemaal?" Na een wat moeizame start is ze na een jaar wel gewend aan de nieuwste bewoners. "We hebben wel contact, maar er is niets verplicht." Vrijheid blijheid, is het motto van Werkeren.

Een voordeel van de woongroep-achtige constructie, is dat zorgorganisaties Frion en IJsselheem zorg en kosten kunnen delen. Zo heeft de een de nachtzorg van de ander overgenomen, en delen ze de rekening voor het restaurant en de dagbesteding.

Sjoelen, dansen, bloemschikken: mevrouw Sauers doet aan alle activiteiten mee. Ze is zelfs het hoofd van de bingo. "Ik hoef me dus nooit eenzaam te voelen. En je steekt wat van de anderen op: Grada van Frion komt naar mij met vragen over breien en van een ander mevrouw heb ik een nieuwe steek geleerd." Ze trekt haar rollator naar zich toe. "Nee, ik zou niet meer in een eigen huis kunnen wonen. Dat mag ook niet van mijn kinderen, zij wonen ver weg en vinden het een fijn idee dat er mensen zijn als er iets gebeurt."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden