Op jacht naar seks in Afrika

Geen nieuw onderwerp, maar een vlot geschreven boek dat nu eens niet over aids en andere problemen in Afrika gaat

"Ik heb geen slipje aan", zegt de lange Olivia tegen Robbert van Lanschot in de Keniase nachtclub Florida. Hij mag voelen hoe nat ze is. De nieuwsgierigheid van de oud-diplomaat en journalist is gewekt, en de volgende dag neemt hij haar een interview af.

In 'Breng me naar de Florida! Wanneer blank (m/v) zwart zoekt' duikt Van Lanschot in de achtergronden en beweegredenen van de vrouwen in het café en hun veelal witte klanten, de mzungu's. Maar de auteur wil ook weten hoe seksuele contacten verlopen, wat de rol is van tovenarij, hoe een penisbreuk ontstaat, wat schaamlippen trekken behelst. Hij onderzoekt de mythe over de zwarte penis, die groter zou zijn dan de witte - er is geen bewijs voor volgens een Keniase uroloog, wel beschikken zwarten over meer testosteron, waardoor ze een grotere behoefte hebben aan seks. Maar daarom doen ze het in bed nog niet beter dan witten, zegt de arts geruststellend.

Het onderwerp is bepaald niet nieuw. In 2012 verscheen de film 'Paradies: Liebe' van Ulrich Seidl, over de hunkering van een Oostenrijkse vrouw naar jonge Keniase mannen. In eigen land beschreef Robert Vuijsje in de roman 'Alleen maar nette mensen' (2008) hoe zijn blanke hoofdpersoon valt op zwarte vrouwen.

Voor lezers die eindelijk eens blij willen worden van een boek over Afrika is dit heel geschikt. Veel publicaties over seks in dit werelddeel gaan over aids en andere problemen. Van Lanschot daarentegen huppelt bijna door Kenia met zijn opschrijfboekje, hij is verliefd op het land. In zijn vlot geschreven boek zijn de meeste vrouwelijke gesprekspartners geen slachtoffers van de seksindustrie, maar opgewekte, zelfverzekerde (ex-)prostituees. Doelbewust zoeken zij via de dansvloer een mzungu die hen misschien wel naar Europa brengt.

Emily is een van Van Lanschots vriendinnen uit de Florida in Nairobi, een populaire club in Oost-Berlijnse stijl - afgeleefd velours, houten meubels, rococolantaarnpaaltjes. Ze heeft een Nederlandse vriend, maar blijft op jacht naar andere witten. Emily geeft (on)smakelijke details over vroegtijdige orgasmen en ejaculaties, en de seksuele eigenaardigheden van blanken.

Michael uit Duitsland legt Van Lanschot uit wat de magie van zwarte vrouwen volgens hem behelst: hun schoonheid en hun trots. Voor andere witte mannen is het de sensualiteit van de vrouwen die hen aantrekt, of hun geilheid. Van Lanschot brengt geen nuance aan in dergelijke generalisaties, zijn zegslieden spreken voor zichzelf. Zoals Gilbert, die zegt 'alle stammen van Kenia' genomen te hebben.

De journalist vraagt zich aan het einde van het boek expliciet af waar die fascinatie van blank voor zwart vandaan komt. Wat maakt dat witte mannen en vrouwen bij bosjes naar Kenia en andere Afrikaanse landen vliegen om daar op zoek te gaan naar een minnaar of minnares? Waarom is hij zelf zo betoverd door de zwarte 'meisjes'? Hij gaat te rade bij psychiaters. Een van hen brengt de auteur bij Jungs theorie: het laagje beschaving van blanken bedekt maar ten dele een 'primitieve' laag, die tevoorschijn komt in het bed van een Afrikaanse.

Tja. Van Lanschot doet het ermee, en zijn publiek moet dat ook maar doen. Misschien kan de schrijver nog het beste bij zichzelf te rade gaan. Want ook hij is zo'n verlustigde mzungu. Af en toe geeft hij zijn positie weg: als deelnemer aan het spel tussen blank en zwart. Van Lanschot lijkt daarmee net als al die andere blanke mannen te profiteren van de kwetsbare positie van de vrouwen, die dit werk uiteindelijk toch doen bij gebrek aan andere, 'fatsoenlijke' inkomstenbronnen. Daarmee houdt hij het systeem in stand, en dat maakt dat de lezer zich af en toe ongemakkelijk voelt.

Van Lanschot kan er niet mee zitten. Als ervaringsdeskundige beschrijft hij in de proloog van het boek de onverbloemde vreugde om weer naar de Florida terug te keren, in de tweede persoon enkelvoud: "Vanuit het vliegtuigraam kun je de Florida niet zien, maar je weet dat hij er is en je voelt hoe hij aan je trekt."

Het eind van de eerste avond in de nachtclub laat zich raden. Na veel drank en dans is er een meisje, een taxi, en een hotelbed. "Je voelt je vrij. Je voelt je gelukkig. En je bent verschrikkelijk verliefd."

Robbert van Lanschot: Breng me naar de Florida! Wanneer blank (m/v) zwart zoekt. Prometheus, Amsterdam; 239 blz. euro 18,95

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden