Op het vwo is het allemaal anders

Doordat een van mijn collega's met gezondheidsproblemen kampte, en ik hem moest vervangen, startte ik na dertien jaar lesgeven in het vmbo in de onderbouw van havo en vwo. Het was een hele cultuurshock, voor beide partijen.

Zo ben ik in het vmbo gewend om - laat ik me eufemistisch uitdrukken - op een niet mis te verstane wijze kinderen van verbetersuggesties omtrent hun gedrag te voorzien. Nu, bij hevig puberende tweede klassen komt dat nog steeds goed van pas, maar mijn atheneum-3-klas - in ons stelsel keurig uitgeselecteerd op zelfsturend vermogen, intelligentie, leergierigheid, en algehele vriendelijkheid - had toch wat minder behoefte aan zo'n directieve leiderschapsstijl.

Zo waren er meer verrassingen. Als in het vmbo tijdens mijn uitleg alle leerlingen achter mijn rug plots tegen elkaar beginnen te praten dan is dat vrijwel altijd slechts nieuws, een teken van snel naderend onheil. In atheneum-3 overkwam mij dat ook, maar wat bleek tot mijn grote verbazing: degenen die mijn uitleg wel al begrepen hadden, waren uit eigen initiatief de andere klasgenoten aan het uitleggen hoe ze een vlakke figuur in een ruimtefiguur konden vinden. Hartstikke mooi natuurlijk, al was dat misschien niet het beste moment, en zeker niet exemplarisch voor gemiddeld leerlinggedrag in het vo.

Aan mijn opgedane ervaring met het omgaan met leerproblemen heb ik overigens wel heel veel, want moeite met wiskunde is van alle niveaus. Wat ongeacht het onderwijstype een slecht idee is bijvoorbeeld, is wat ook wel 'boulimisch leren' wordt genoemd: een hoofdstuk in rap tempo doorwerken, waarna de toets zo snel volgt dat dat er geen tijd is voor voldoende verwerking en verdieping van de stof, waardoor alle kennis en vaardigheden 'geen plek krijgen', en daardoor snel vergeten worden.

Maar goed, mijn collega bleek weer aan de betere hand, en vlak voor de herfstvakantie kreeg ik daarom te horen dat hij de atheneum-3-klas na de vakantie weer op zich zou nemen. Het leek me fijn voor hem om gewoon te kunnen starten met een nieuw hoofdstuk, dus ik begon in hoog tempo het hoofdstuk door te werken met snel erachteraan, jawel, een toets.

Iets te snel vond de klas, en omdat ze wisten dat ik nog weleens wat schrijf en zeg, begonnen ze te grasduinen op het internet. En ja, toen vond iemand dus een filmpje op de website van het ministerie van OCW waarin ik precies mijn probleem met boulimisch leren omschrijf, om vervolgens mijn eigen argumenten tegen mij te gebruiken.

Ja, toch jammer dat ik ze niet meer heb.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden