Interview Voetbal

Op het voetbalveld gaat het goed met de vrouwen, maar in de bestuurskamers is nog veel te winnen

Manager Kirsten van de Ven als speelster, in januari bij de nieuwjaarswedstrijd tussen Koninklijke HFC en oud-internationals in Haarlem. Beeld HH

Van topscorer op het WK van 2015 in Canada tot bondsofficial in Frankrijk. Kirsten van de Ven zet zich bij de KNVB in voor de ontwikkeling van het vrouwenvoetbal. ‘Er moeten nog veel barrières verdwijnen.’

De hernieuwde confrontatie van de voetbalsters op het WK met Canada, donderdag in Stade Auguste-Delaune in Reims, roept herinneringen op bij Kirsten van de Ven. Als invalster maakte zij op de mondiale titelstrijd van 2015 in Montreal met een fraai afstandsschot de gelijkmaker tegen het gastland, waardoor Nederland zich plaatste voor de achtste finales. Zwaaiend met haar hoofdband vierde Van de Ven haar moment van glorie, na een fysiek en mentaal moeilijke periode.

Van de Ven droeg de haarband ­nadat ze een jaar eerder tijdens een duel van haar Zweedse club Rosengard de bal van dichtbij hard op de slaap had gekregen. Doordat ze moeilijk licht kon verdragen zocht ze vaak haar toevlucht in donkere ruimtes. Pas acht maanden later mocht ze weer voetballen, maar haar plaats in de nationale ploeg was ze kwijt. Op het WK in Canada moest de Brabantse met een reserverol ­genoegen nemen.

Pieken op het juiste moment

Net als op het EK van 2009 werd ze wel topscorer, want ook in de verloren achtste finale tegen Japan (2-1) maakte ze het enige doelpunt. “Ik ben lang de enige speelster geweest die op grote toernooien twee keer had gescoord”, lacht Van de Ven. “Dat noem ik pieken op het juiste moment.” In 2017 raakte ze die eretitel kwijt toen op het EK in eigen land Sherida Spitse en Lieke Martens driemaal scoorden en Vivianne Miedema zelfs viermaal. En op het huidige WK in Frankrijk staat Miedema ook alweer op twee.

Na het WK in Canada stapte Van de Ven over naar Willem II en speelde ze nog een halfjaar bij FC Twente. Blijven voetballen tot en met de ­Europese titelstrijd in Nederland was geen optie. Bij FC Twente kreeg ze weer een tik op het hoofd en vond ze het mooi geweest. “Het was oké om te stoppen. Ik besefte dat ik meer had bereikt dan ik zelf had kunnen dromen. Ik kon dus wel vrede hebben met het afscheid.”

Inmiddels is Van de Ven (34) ­terug in de voetballerij. In oktober 2017 volgde de ze Minke Booij op als manager vrouwenvoetbal bij de KNVB, terwijl ze bewust aan het kijken was of ze niet buiten het voetbal aan de slag kon. Ze deed twee studies (sportpsychologie en neuropsychologie) en werkte daarnaast als trainer bij de talentenacademie van Rosengard. Uiteindelijk trok de voetbalwereld haar toch het meest en toen de KNVB zich meldde “was dat de eerste baan waar ik erg enthousiast over was”.

Hoogste trainersdiploma

In haar nieuwe functie merkte Van de Ven snel dat de vrouwen vergeleken met de mannen in een andere fase van de ontwikkeling zitten. Ook niet zo gek volgens haar, aangezien het vrouwenvoetbal pas sinds 1971 officieel deel uitmaakt van de KNVB. Ook zijn de aantallen beduidend minder. Het aantal meisjes dat op voetbal gaat, groeit nog altijd ­gestaag, het aantal bestuursleden, trainers en scheidsrechters blijft daarbij ver achter. In het vorige maand gepresenteerde plan ‘Vrouwenvoetbal 2018-2022’ is een van de pijlers: meer vrouwen in het voetbal.

Op dit moment zijn er drie vrouwen in het bezit van het hoogste trainersdiploma, zijn er maar 42 vrouwelijke scheidsrechters actief en bedraagt het aantal vrouwelijke clubvoorzitters slechts 3,7 procent. Van de Ven: “We zien dat die doelgroepen regelmatig over het hoofd worden gezien. Ze worden vaak ­gewoonweg niet gevraagd en er zijn weinig rolmodellen. In de netwerken van de clubs zitten vaak dezelfde mensen. Ze moeten actiever worden gezocht.”

Door het aantrekkelijker maken van het opleidingsaanbod en het creëren van ervaringsplekken hoopt de voetbalbond vrouwen bewuster te maken van de mogelijkheden die er zijn. Momenteel zijn de toelatingseisen voor veel functies nog voornamelijk toegespitst op het mannenvoetbal. “Ze zijn wel open voor iedereen, maar daaronder zitten veel barrières die we zelf ophouden”, zegt Van de Ven. “Die moeten verdwijnen.”

Een andere pijler in het vierjarenplan van de KNVB is er voor zorgen dat iedereen de mogelijkheid heeft om te voetballen. Nu stromen er nog te veel meisjes en vrouwen uit, van de jongste jeugd tot aan de eredivisiespeelsters, omdat er niet voldoende aanbod is. “Dat is enorm zonde”, zegt Van de Ven. “Ik heb zelf veel plezier aan het voetbal beleefd en er veel van geleerd. Dat gun ik ­iedereen. Er is natuurlijk wel al veel veranderd. Toen ik opgroeide, kon je niet er niet van dromen om profvoetbalster te worden want dat ­bestond in Nederland nog niet.”

Lees ook:

Geduld Van de Ven eindelijk beloond

Zwaaiend met haar hoofdband vierde ze haar moment van glorie. De ontlading was groot bij Kirsten van de Ven nadat ze Nederland met de gelijkmaker tegen Canada (1-1) voor 99,9 procent zeker naar de achtste finales van het WK schoot. Allerlei gevoelens en gedachten stuiterden door haar hoofd, na een jaar vol fysiek en mentaal leed. “Er ging zoveel door me heen”, erkende de 30-jarige Brabantse, “ik heb zolang op mijn beurt moeten wachten.”

Ze is al topscorer aller tijden, maar Vivianne Miedema is nog lang niet klaar: ‘Op naar de honderd’

Doelpunten maken is haar vak. Tegen Kameroen scoorde Vivianne Miedema op het WK twee keer en ze mag zich topscorer aller tijden noemen. Maar de Drentse spits is nog niet klaar. Op naar de honderd goals. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden