op geld en het leven

Minimum


Hoogopgeleid? Dat was mijn vaders grootste zorg voor zijn kinderen, hij zag een goede studie als dé garantie voor een goed inkomen. Ook voor mij. Maar het liep anders. Ziekte van mijn man, de zorg voor hem en voor vijf kinderen. Niet vol te houden: dus gescheiden. Zelf belandde ik in de WAO. Onder het minimum, dus aangevuld door de sociale dienst. Een les in gracieus ontvangen én zaak om creativiteit aan te boren. Elk van de kinderen stelde me op een bepaalde leeftijd de vraag: "Mama, leven wij eigenlijk van een minimum?" Op mijn bevestigend antwoord was de reactie tot vijfmaal toe: "Daar heb ik nooit wat van gemerkt." Het leven gaf mij geen schip met geld, maar wel een grote rijkdom.


Thea Bakker (65), Epe

Alimentatie

In 1973 zijn we gescheiden en raakten we in de bijstand, de kinderen waren drie en vier. Zodra er weer enig inkomen was, begon mijn ex alimentatie te betalen van 50 gulden per kind per maand. Bijna twintig jaar zetten we alle alimentatie op een spaarrekening voor 'eigen huis' of 'studie'. Toen de kinderen gingen, was er voor ieder van hen 30.000 gulden, voor boeken en kamerhuur. Geen idee wat ze ermee gedaan hebben, maar geld was nooit meer een kwestie. Het hield onze ouder-kindrelatie schoon.


Willemijn Soer, Zeist

Altijd de mindere

Hoewel ik een hbo-opleiding heb gedaan, ben ik buiten mijn wil aan de onderkant van de samenleving terechtgekomen. Een jaar of acht geleden zat ik, na mijn scheiding, alleen in mijn appartementje. Toen ook mijn baan in het onderwijs kwam te vervallen, raakte ik in een diepe depressie. Vijf maanden leefde ik onder mijn dekbed, levend op een paar sneden brood per dag. Post verdween linea recta in de prullenbak, ook de aanmaningen en deurwaardersbezoeken. Vlak voor de Kerst was mijn geld op. Ik kon geen half broodje meer kopen. Er werd aan het eind van de middag op het raam gebonkt. Er stonden ineens twee heren van de woningbouwvereniging voor me. Ik moest ofwel direct de huur betalen of kon per 2 januari vertrekken. Gelukkig trof ik later een vriendin die mij steunt en helpt. Maar zelfs bij haar blijf ik mij de mindere voelen. Vreselijk voor haar, maar ook voor mij. Ik besef dat geld dan wel niet gelukkig maakt, maar géén geld je ook geen beter mens maakt.


Ruud ten Katen, Tilburg

Eén cent

Een zaterdagmiddag in 1953. Ik ben een driejarige peuter en kijk vanuit het raam op de eerste verdieping van het huis waar wij - vader,moeder en ik - inwonen bij een oude dame. Ik zie op straat een paar jongens met een kar, zelfgemaakt op het onderstel van een kinderwagen. Ze hadden plezier en reden hard heen en weer van de ene hoek van de straat naar de andere. Ik herinner me nu nog dat ik toen dacht hoe fijn het moest zijn in die kar te zitten , de jongens schreeuwden dat het 1 cent kostte


om tot de hoek van de straat geduwd te worden en 2 cent om weer teruggebracht te worden. Mijn vader was altijd erg zuinig, maar ineens pakte hij zijn portemonnee en vroeg of ik in die kar wilde. Terug moest ik lopen, want mijn vader gaf niet meer dan die ene cent. Sindsdien heb ik het altijd verschrikkelijk gevonden om om geld te vragen. Ik zal nooit loskomen van het idee dat ik geen luxe waard ben.


Nan Feenstra, Hoorn

Rijk bestaan

Voor mij is dit een rijk bestaan: werken als kunstenaar in mijn fijne atelier, met naast me mijn honden Henk en Karel. Het grootste bezit is geen bezit.


Frans Ouwerkerk, Hoofddorp

Ander mens

Zonder geld raak je geïsoleerd en word je een ander mens. Je viert geen verjaardag, wilt geen bezoek, doet alsof je een einzelgänger bent, je ontwikkeling stopt, kunt nergens over meepraten, want je komt nergens. Letterlijk álles kost geld. Schaamte. Liegen over je leven. Zit je wel bij een club, dan bespaar je op eten. De verwarming staat niet hoger dan 17 graden. Praktische warme truien zijn je standaard-outfit. Zelf breien, dan blijf je bezig. Boodschappen 15 kilometer verderop halen op de fiets, dan blijf je gezond. Doodmoe word je ervan om niet in de schulden te belanden.


Anoniem (59, in de problemen gekomen na een scheiding)

Een sport

Voor mij is het altijd een sport geweest om me met zo min mogelijk spullen te redden. Geld boeide me niet echt, als ik me per week maar een boek of een lp kon aanschaffen, dan was het prima. Als tiener liftte ik 's zomers door Europa. Boeken bleven boeken. Platen werden cd's. Meer heb je niet nodig. We hebben overigens wel een auto aangeschaft: om boodschappen te halen.


Henk Sieben, Rekken (Gld.)

Happy

Je hebt een bepaalde mate van bezit nodig om je happy te voelen: onderdak, voedsel, kleding. Bezit dat meer inhoudt dan deze basisbehoeften maken je niet gelukkiger. In onze maatschappij is het belangrijkste van geld en bezit dat je het deelt. Dit geeft je geen status, wel word je er gelukkig van. De vraag is: wat vind je belangrijker?


Ingrid Struijk, Oranjewoud


In het kerstnummer vroegen wij u hoe belangrijk geld en bezit voor u zijn. Beïnvloedt geld inderdaad alles? Hieronder uw reacties.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden