Op doemscenario zit niemand te wachten

Al sinds het begin is Israël in zijn bestaan bedreigd. Daarom is er nu geen speciale reden voor de somberheid van NOS-correspondent Eddo Rosenthal.

Eddo Rosenthal, correspondent van de NOS in Jeruzalem, maakt zich zorgen over het voortbestaan van Israël. In zijn opiniestuk ’Slapeloze nachten uit angst voor vernietiging’ van dinsdag, betwijfelt hij of Israël de helft van deze eeuw haalt. Voor zijn (oprechte) somberheid bestaat echter niet de minste aanleiding.

Ik was correspondent in Israël ver voor Rosenthal zijn eerste schreden in de Joodse staat zette. In 1967 maakte ik als correspondent de Zesdaagse Oorlog mee en hetgeen daaraan voorafging. Voor somberheid was aan de vooravond van die oorlog heel wat meer reden dan thans. Israël telde toen ruim 2 miljoen inwoners en werd bedreigd door alle buurlanden, met uitzondering van Libanon.

De grenzen van 1967 waren vrijwel onverdedigbaar en als correspondent voelde ik hoe de strop om de nek van Israël steeds strakker werd aangehaald. De Egyptische president Nasser en de leider van de Palestijnen Achmed Sjoekairie riepen om het hardst dat zij Israël de zee in zouden drijven. Israël als staat en alle inwoners ervan stonden aan de rand van vernietiging. Uitsluitend een preventieve verrassingsaanval van Israël wist een tweede Auschwitz te voorkomen. Toch was niemand toen zo somber als Rosenthal nu.

Rosenthal is een kundig en goed ingevoerd correspondent in een land in oorlog, maar hij is geen oorlogscorrespondent. Ik heb vele oorlogen verslagen. Met uitzondering van de Jom Kippoeroorlog en de Zesdaagse Oorlog waren dat alle guerrilla-oorlogen. Ook Israël is nu (voor het eerst in zijn bestaan) betrokken in een guerrilla-oorlog. Guerrilla-oorlogen hebben een aantal zaken gemeen. Ze kunnen noch door de guerrilla-organisaties, noch door de reguliere legers tegen wie ze ten strijde trekken in militaire zin worden gewonnen. Geen enkele guerrilla-organisatie won ooit een oorlog, noch kon ooit een regulier leger een guerrilla-organisatie een vernietigende nederlaag toebrengen.

Het Amerikaanse leger werd in Vietnam niet door de Vietcong verslagen, maar staakte de strijd omdat er in de VS onvoldoende politiek draagvlak was om de oorlog voort te zetten. Militair gezien zou de oorlog in Vietnam tot op de dag van vandaag hebben kunnen voortduren. De Fransen hielden het om dezelfde reden in Algerije voor gezien en de Portugezen zagen er evenmin nog langer brood in om de MPLA in Angola te bestrijden. Geheel in strijd met de werkelijkheid wordt rond het ANC de mythe verspreid dat deze organisatie het apartheidsleger zou hebben verslagen. Niets is minder waar!

Israël wordt thans beschoten met raketten. Dat is uiterst vervelend en leidt tot een ernstige ontwrichting van de samenleving. Maar een militaire bedreiging voor de Joodse Staat vormen de raketten niet. Met alleen het afvuren van raketten wint men geen oorlog. Daar is heel wat meer voor nodig. De raketten creëren een gevoel van onveiligheid onder de burgerbevolking, maar het voortbestaan van de staat wordt er in geen enkel opzicht door bedreigd.

Rosenthal wijst op de recente statements van de president van Iran, die Israël van de kaart wil vegen. Ook die statements dragen bij tot een subjectief gevoel van onveiligheid, maar zijn op zich niets nieuws. Sinds Joden terugkeerden naar Palestina, worden zij met fysieke uitroeiing bedreigd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog pleitte de Palestijnse leider Haj Mohammed el- Husseini (bondgenoot van Hitler) al voor gaskamers in het Heilige Land en sinds de stichting van de staat heeft de ene na de andere Arabische leider een tweede Auschwitz in het vooruitzicht gesteld.

Israël is sterker dan ooit. Het is in militair opzicht een leeuw die thans last heeft van een zwerm muggen die rond zijn kop zoemen en af en toe venijnig prikken. Anders dan de VS in Vietnam, de Fransen in Algerije en de Nederlanders in Indonesië zullen de Israëliërs niet zeggen dat zij de strijd staken en naar huis gaan omdat de prijs te hoog wordt. De Israëliërs zijn immers thuis en bezig met het verdedigen van huis en haard. Realisme is een goede zaak. Ook al is het soms pijnlijk om de realiteit onder ogen te moeten zien. Maar op doemscenario’s van collega Rosenthal zit volgens mij niemand te wachten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden