'Op dit niveau begin ik weer helemaal op nul'

EINDHOVEN - Kalun Yu hield de lippen stijf op elkaar. Waar gelouterde tafeltennissers zich meestal oppeppen met oerkreten, durfde de piepjonge Oranje-debutant gisteren op de baan nauwelijks te zuchten. In 'de grote mensen-wereld' kijkt de junior zijn ogen uit. “Het centre court was zo groot.”

Zestien jaar is hij, en voor twee weken uit de schoolbanken geplukt om in Eindhoven op de EK alvast een voorproefje te nemen op wat nog komen gaat. Zelden had het Nederlands team zo'n jonge klant. 'Gouwe ouwe' Bert Onnes stond in 1955 als vijftienjarige al in de nationale schijnwerpers. Daarentegen ontvingen Trinko Keen en Danny Heister, het huidige topduo, pas op achttienjarige leeftijd een invitatie van de bondscoach.

Yu, die zijn uitverkiezing dankt aan zijn goede prestaties in de competitie en op de NK waar hij de laatste acht haalde, glimlacht verlegen. “Het is best een eer ja”, fluistert hij. Zo stoer als de tiener oogt met zijn oorbel, gouden armband en kapsel waar iedere dag een pot gel aan te pas komt, zo bedeesd praat hij. Overweldigd door alle aandacht. “Ik sta bekend als een stille jongen. Misschien komt het ook wel omdat ik veel met volwassenen omga. Dan word je natuurlijk wat bescheidener.”

Een partij als gisteren wil ook nog wel eens helpen. Tegen de Zweedse veteraan Erik Lindh (ruim twee keer zo oud) had het natuurtalent weinig in te brengen: 17-21 17-21. Yu bewoog gehaast achter de tafel, maar volgens eigen zeggen was hij niet nerveus geweest. “Dat verbaasde mezelf ook.” Bondscoach Paul Haldan gunde zijn beste mannen tegen de Zweden (verrassend onttroond als Europees kampioen) rust, hetgeen resulteerde in een 0-4 verlies.

De wedstrijd om de derde plaats was slechts interessant voor de statistieken, aangezien ook het vierde land de bronzen medaille ontvangt. Voor de Benjamin van Oranje was het niettemin een mooie leerschool en een aangename afwisseling van het water halen, tassen dragen en klappen voor anderen. Zowel coach als pupil waren tevreden over het optreden. Maar de laatste realiseert zich eens te meer dat er nog volop werk aan de winkel is, aanleg of niet. “Op dit niveau begin ik weer helemaal op nul. Wat ik vooral opvallend vind, is hoe positief de toppers op de baan zijn. Om ieder punt vechten ze. Zelf heb ik daar nog weleens moeite mee.”

Vooralsnog ontspringt Yu de valkuilen voor jeugdig talent. Arrogantie en zelfoverschatting zijn hem vreemd. Maar het wordt de tiener niet gemakkelijk gemaakt. De Zeeuwse club 't Zand draagt hem op handen. Geen wonder: dankzij de geboren Chinees promoveerde Middelburg vorig seizoen naar de eredivisie. Een ongekend succes voor de 'wijkvereniging' die jarenlang in de derde divisie aanmodderde.

“In de watten gelegd worden, kweekt luiheid”, meent zijn clubcoach Peter Boon, die vaak in zijn eentje tegen de lofstroom inroeit. “Het grootste probleem met een talent van zijn kaliber is om hem aan het werk te krijgen. Zijn voetenwerk moet nog beter, maar waarom zou hij lopen als dat niet nodig is? Daarom zijn deze dagen zo belangrijk, op internationaal niveau moet ook hij wel.”

Het is snel gegaan met Yu, die sinds zijn tweede in Nederland woont. De link tussen het sportieve succes en zijn Chinese achtergrond is snel gelegd. Echter ten onrechte. “In mijn hart voel ik me meer Chinees. Thuis spreken we die taal en eten dat voedsel. Maar als sporter heb ik er geen baat van.” Tafeltennissen was bij hem thuis geen traditie. De liefde voor het pingpongen werd Yu bijgebracht door de Hollandse buren, die hem meenamen naar 't Zand. “Al als jochie van vier zag je dat hij balgevoel had.”, herinnert Boon zich. “Ik ben ervan overtuigd dat als die buren bijvoorbeeld hadden getennist, hij nu die sport had gedaan.” Binnen de familie Yu is Kalun nu de trendsetter. Zijn twaalfjarige zusje is inmiddels ook nationaal jeugdkampioene.

Vandaag moet Yu (de op een na jongste deelnemer, na de vijftienjarige Let Rihard Mencis) zich zien te kwalificeren voor het hoofdtoernooi van de individuele EK. Zijn eerste tegenstander is de Maltees Lu Liping, de nummer 152 van Europa. “Het zal moeilijk worden, maar ik heb hier niets te verliezen.” Volgend jaar pas, zijn laatste als junior, moet het echt gaan gebeuren. “Dan moet ik aansluiting vinden bij de senioren. Waarschijnlijk stop ik daarom met school (Havo 3 - red.). Ik wil net als Danny Heister en Trinko Keen alles geven voor de sport.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden