Op de Veluwe zijn nog lang niet genoeg wilde zwijnen (opinie)

Meer wilde zwijnen op de Veluwe betekent ook meer kansen om wild te zien. Wild is een attractie .

Laatst was ik met mijn dochters weer eens wild gaan kijken bij de schuilhut van Natuurmonumenten bij de Elsberg, waar de bezoekers rustig naar de burlende edelherten kunnen kijken. We konden achter aanschuiven, zo druk was het. We werden hier onverwacht geconfronteerd met het feit dat wild kijken de sterkst groeiende attractie op de Veluwe is. Honderdduizenden mensen komen in het najaar kijken en luisteren naar de herten in de Veluwse bossen.

Het gaat bij het wild kijken niet alleen om edelherten, maar ook om damherten, moeflons, reeën, vossen en*.wilde zwijnen. En dat laatste lukte de laatste jaren prima. Wilde zwijnen alom op de Veluwe. En voor iedereen zichtbaar. Dat heeft trouwens niets te maken met de toename van het aantal dieren, want reeds in 1990 schatte de bekende ecoloog Harm van de Veen het aantal zwijnen op de Veluwe al op 5000 exemplaren. Alleen dat maakt al duidelijk dat de hele hetze tegen zwijnen een goed georkestreerde actie van het jagersgilde op de noordelijke Veluwe is. Meer aanrijdingen met zwijnen zegt meer over de groei van het autoverkeer op de Veluwe dan over de toename van het aantal zwijnen. Maar dat willen we natuurlijk niet horen.

Zelf ga ik, als ik wild wil zien, altijd hardlopen op de Imbos, want daar is het op een vroegere akker die aan de natuur is teruggeven altijd raak. Vooral in het voorjaar is het een gezellige drukte met grote groepen gestreepte biggetjes die vliegensvlug door het veld schieten.

Op de Veluwe wordt jaarlijks 350 miljoen euro omgezet in de recreatiesector. De recreatie op de Veluwe is volledig gebaseerd op rust, ruimte, natuur en* wild. In diezelfde recreatiesector wordt de laatste jaren veel gesproken over het creëren van toegevoegde waarde en verbetering van het recreatief product. Daarbij wordt heel vaak de beleveniseconomie naar voren gehaald. Mensen komen niet zomaar ergens naartoe, ze moeten een belevenis ervaren. Welnu, wie wel eens een ontmoeting met een wild zwijn heeft gehad, weet wat een belevenis dat is. Goede recreatieondernemers trouwens ook want ik ken een campinghouder die zelf bezoekers rondleidt.

Deze belevingswaarde wordt nogal onderbelicht in de discussie over de jacht op de zwijnen. Het lijkt er soms op dat het zwijn vooral tuintjes omspit, campings en akkers omploegt en automobilisten de schrik van hun leven geeft. Het lijkt er ook op alsof de zwijnen de jagers toebehoren. Maar in alle documentaires heb ik weinig gehoord over de mooie, spannende en grappige gebeurtenissen die mensen met onze Veluwse knorrepotten hebben meegemaakt.

Zwijnen zijn dan ook niet alleen van de wildbeheer-eenheden, ze zijn ook van de miljoenen bezoekers van de Veluwe. Het is dan ook prima dat er veel zwijnen op de Veluwe zijn. Dan zien we nog eens wat. Zwijnen zijn iconen van de beleveniseconomie en symbolen van de Veluwse wildernis. En zwijnen zijn dus goed voor de economie, en echt niet alleen opgediend met stoofpeertjes en uitjes. Wat dat betreft is het opvallend dat dezelfde provincie die een discussie start over het schieten van zwijnen een subsidie heeft gegeven aan lang lopende project ’Wild eten in de Achterhoek’. In totaal wordt 275.000 euro gegeven aan het Achterhoeks bureau voor Toerisme voor de promotie van het eten van wild. Dan moet er natuurlijk wel wild zijn en dat moet kennelijk nog wel even worden binnengehaald. Beter zou het zijn als het geld zou worden besteed aan ’Wild kijken op de Veluwe’.

’Op de Veluwe is maar plaats voor duizend recreanten.’ Stelt u zich eens voor dat een gerenommeerd onderzoeksbureau op basis van onze ecologische voetafdruk tot de conclusie zou zijn gekomen dat er niet meer in zat. Zouden we dat accepteren? Nee natuurlijk niet.

Gelukkig is er een positieve wisselwerking tussen hoeveelheden wild en hoeveelheden bezoekers. Meer wild op de Veluwe betekent meer bezoekers. Dan valt er immers nog eens wat te beleven tussen de bomen. Meer bezoekers betekent meer inkomsten en meer werk. Het enige wat we dan moeten doen is een fonds instellen waarmee degenen die inkomsten hebben uit de recreatie betalen aan de schade. Dit in plaats van het jachtfonds dat alleen de jagers maar de zeggenschap geeft over de populatie zwijnen. Het wild wordt niet wild van mensen, mensen zijn wild van wild en het wild is van iedereen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden