Klein Verslag

Op de vakantiebeurs is de wereld een grote accomodatie

Bezoekers op de Vakantiebeurs in Utrecht vorig jaar. Gisteren was de eerste publieksdag. Beeld ANP

Op de eerste publieksdag van de Vakantiebeurs in Utrecht stroomden de bezoekers en masse toe; ik zag ze gaan vanaf het station, over het vernieuwde Jaarbeursplein, langs de orgelman met zijn schuddende centenbak, op weg naar de hallen met stands van over de hele wereld.

Voor ik het wist deinde ik mee, met een vage nieuwsgierigheid naar de presentatie van Australië, dat in maart mijn reisdoel zal zijn. Bij de persbalie werd een kaart voor me aangemaakt en aan een koord bevestigd dat ik moest omhangen, maar dat ik na de ingang te hebben gepasseerd snel in mijn broekzak stak – altijd een afkeer gehad van etikettering.

En wat waren ze vol, die grote hallen, waar ik al zo vaak was. Vol met stands, maar ook vol met bezoekers van wie de hoofdmoot uit zestig-plussers bestond, zo meende ik.

Welvaartsgeneratie, ik behoorde er zelf ook toe. Vliegen of niet vliegen, het leek de mensen hier niet bezig te houden, zo midden tussen de vliegtuigmaatschappijen en touroperators.

Bezoekers vorig jaar op de vakantiebeurs. Beeld ANP

Hier gold maar één devies: lekker wegwezen. Weg van het comfortabele pensioensleven in de thuisbungalow of het warm gestookte appartement, op weg naar het minstens zo comfortabele vakantieadres of misschien iets avontuurlijkers.

Eenmaal binnen stonden ze hun opengevouwen beursplattegronden te bekijken op zoek naar de bestemming van hun voorkeur.

Australië, zag ik, was in Hal 12.

Er zijn natuurlijk genoeg landen die hun ministerie voor toerisme inschakelen om hun land op een grote internationale beurs als deze te promoten. Botswana, Ethiopië, Ghana, Gambia, Rwanda, Zuid-Afrika, India, Iran, Japan, Nepal, Sri Lanka, Vietnam, Egypte, Tunesië, Jemen(!), Belize, Costa Rica, Dominicaanse Republiek, Spaanse regio’s, Duitse deelstaten, Italiaanse provincies, allemaal vaardigden ze wel vertegenwoordigers van toeristenbureau’s af.

Australië niet.

Daarvan zag ik een drietal reisorganisaties met reizen op maat en de luchtvaartmaatschappij Qantas. Op een robuust terras voor koffie nam ik plaats naast een zinken vuilnisbak.

Er lagen twee brochures uit, een voor ‘Marine Experiences’ en een voor ‘Great Train Journeys’. De eerste was gewijd aan een tropisch eiland dat weinig aanlokkelijk Rottnest heette, de tweede aan twee luxe slaaptreinen dwars door het immense continent, met aan boord barrestaurants die men ‘Outback Explorer Lounge’ noemde en die waren voorzien van barista’s, driegangen-menu’s en een ‘wide range of all-inclusive beers’.

Nee, de vakantiebeurs met landen van over de hele wereld is nauwelijks een beurs om kennis van landen op te doen. Hij wijst eerder de weg naar hun geriefelijkheid. De wereld is een grote accomodatie.

Een Turkse hotelgroep liet zijn presentatie over aan een twee jonge vrouwen op hoge witte hakken en ingesnoerd in strakke witte jurken, met twee engelenvleugels op hun rug. Beeld Wim Boevink

Een Turkse hotelgroep liet zijn presentatie over aan een twee jonge vrouwen op hoge witte hakken en ingesnoerd in strakke witte jurken, met twee engelenvleugels op hun rug.

Ik sukkelde langs de Engelse pub, de Oostenrijkse bierstube en de Amerikaanse diner en overal gonsde het van de bedrijvigheid.

Ja, er had zich in die hallen veel Fernweh verzameld, en verveling misschien.

Klein Verslag

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. 
Lees meer afleveringen van zijn Klein Verslag op trouw.nl/kleinverslag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden