Op de tast door ’s-Gravenhage

Op de tast langs Louis Couperus op het Lange Voorhout. (FOTO'S JOÿL VAN HOUDT)Beeld Joel van Houdt

Den Haag wil de stad ook aan blinden laten zien. Naast een wandeling voor mensen die slecht te been zijn is er nu ook een wandeling voor slechtzienden. Op gehoor en op de tast.

Een goede gids weet; met alleen een leuk praatje ben je er niet. Je spreekt ook met je handen, je dirigeert, wijst voortdurend om je heen. Pas dan hangt je gevolg aan je lippen.

Maar soms is zelfs een goede gids niet voldoende. Remco Dörr staat in het stadhuis van Den Haag tegenover zes slechtziende of zelfs geheel blinde mensen. Eromheen snuffelen twee geleidehonden. Als gids van de plaatselijke VVV is het zijn taak om deze groep een interessante stadswandeling te bezorgen. En dat vereist improvisatie.

Den Haag heeft 2010 uitgeroepen tot het jaar van Toerisme en Handicap. Zo test de gemeente hotels en restaurants op toegankelijkheid voor mensen met een beperking. De VVV wil vanwege dit thema twee nieuwe wandelingen introduceren: de één voor mensen die slecht ter been zijn, de ander voor mensen met beperkt of geen zicht.

De eerste wandeling werd drie weken geleden uitgeprobeerd door mensen in een rolstoel, scootmobiel en met rollator. Remco Dörr leidde het gezelschap over het Binnenhof en het Lange Voorhout. De deelnemers waren overwegend positief. Ze vonden de gids boeiend, humoristisch en vooral beeldend vertellen.

Maar niet alles verliep vlekkeloos. De rondleiding was voor mensen met een rollator te lang. Twee keer voerde de tocht over een schelpenpad, op het Voorhout. Dat is voor mensen in een rolstoel zwaar. De ingang van het Haags Historisch Museum is krap. En het invalidentoilet is daar niet toegankelijk voor bezoekers in een wat grotere elektrische rolstoel. De VVV past de wandeling aan en wil deze binnenkort aanbieden.

De etappe voor blinden en slechtzienden is andere koek. De deelnemers zijn aangewezen op het gehoor en de tast. Dus stopt de gids op deze fraaie lentedag voor de deur van een supermarkt aan Spui 44, tegenover het stadhuis. Hier heeft Mozart ooit een jaartje van zijn leven doorgebracht. Ter herinnering hangt een beeld van zijn hoofd aan de buitenmuur. En daar kunnen de gasten mooi aan voelen.

De VVV-gids zoekt naar dit soort objecten om de wandeling glans te geven. Zeker, hij vertelt met aanstekelijk enthousiasme. Met zijn anekdotes zou hij een dagdeel kunnen vullen. Maar Remco Dörr neemt daar geen genoegen mee.

Aan de zijkant van het Tweede Kamergebouw zijn nog resten te zien -én te voelen - van de oude Spuipoort. Het moet een imposant gebouw geweest zijn dat in de Middeleeuwen toegang gaf tot het Binnenhof. De geschiedenis begint te leven, merkt het gezelschap. Dat gevoel wordt sterker wanneer de gids onder de Grenadierspoort halt houdt, ter hoogte van de Trêveszaal waar de ministerraad elke vrijdag vergadert. In de muren zitten diepe groeven. Dat is het werk van de Grenadiers, zegt de gids, die uit pure verveling hun zwaarden scherpten aan de poort.

Dörr wil zijn gasten letterlijk laten voelen aan de skyline van Den Haag. Hij heeft miniatuurexemplaren bij zich van de hoogste gebouwen van de stad. Het ministerie van onderwijs, alias ’de vulpen’, het ministerie van volksgezondheid, alias ’de tieten van Den Haag’ en de Zürichtoren, alias ’de citruspers’.

Niet alles is even geslaagd. Ergens langs de Hofvijver wil de gids zijn gasten laten voelen aan een zonnewijzer op de grond. „Je haalt het er niet uit”, zegt een van hen. „Het was een experiment”, antwoordt Dörr. Het is ook voor hem spannend welk onderdeel bevalt, en vooral welk niet. Het is ook twijfelachtig of het Haags Historisch Museum onderdeel blijft van de definitieve route. Er valt binnen weinig te voelen, de schilderijen zelf zijn in ieder geval verboden terrein. En de entree is allesbehalve vriendelijk voor blinde mensen.

Aan het Lange Voorhout heeft de gids meer succes. Met halve kokosnoten imiteert hij trappelende paarden, die in vroegere eeuwen koetsjes voorttrokken. Het flaneren begon rond 1532, vertelt hij erbij, toen er een verbod op het los laten lopen van varkens kwam.

De tocht loopt uit, niet alleen door de aaneenschakeling van historische verhalen, maar vooral ook door het vele voelen. De gasten snuffelen nog even aan het beeld van Louis Couperus, knijpen in een pluche versie van de Haagse ooievaar en keren dan langzaam terug richting stadhuis. Gids Dörr is opgelucht. Het viel mee. De tocht heeft waarschijnlijk slechts kleine aanpassingen nodig.

Voelen aan miniatuurexemplaren van prominente Haagse gebouwen. (Trouw)Beeld Joel van Houdt
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden