Oost west

Vaker dan vroeger denk ik na over plekken om een goed heenkomen te vinden. Een goed heenkomen, waar haal ik het vandaan? Alsof de vijand me op de hielen zit. Alsof ik word achtervolgd door een pak wolven. Toch voelt het zo: een goed heenkomen. Mijn huisje in Noord-Frankrijk voelt al niet veilig genoeg meer, te westers, te dicht in de buurt van Parijs. Het zal heus wel even duren alvorens ze voor de deur staan, maar ze weten me vast te vinden. In mijn jeugd waren mensen bang voor de bom. Ze bouwden schuilkelders om eventueel in weg te kunnen duiken. Er gebeurde niks en niemand weet die kelders nog te vinden. De atoombom gaat niet vallen, hebben we inmiddels met z'n allen besloten.

Het gevaar van nu is enger, dichterbij, veelkoppiger. Als we ervoor willen vluchten, moeten we weg, ver weg. In de tijd dat de LPF me op de zenuwen werkte, overwoog ik wel eens naar Australië of Nieuw-Zeeland te emigreren, maar nu ik uit het nieuws begrepen heb dat ook daar djihadisten rondlopen met plannen om willekeurige voorbijgangers te onthoofden, heb ik die optie doorgestreept. Ik heb een lijstje in gedachten van kleine plaatsjes in verre landen waar ik zelf ooit geweest ben en waar zij denk ik niet zo gauw op zullen komen.

Bovenaan staat Porvenir. Porvenir is Spaans voor Toekomst en er zijn talloze plaatsen die zo heten. Dat van mij ligt in Chileens Vuurland. Behoren Chili en Argentinië eigenlijk ook tot de westerse wereld? Het zijn christelijke landen, of humanistisch wellicht, maar voor mijn gevoel heeft de Islamitische Staat niet veel belangstelling voor ze. Te ver weg wellicht. Ik heb ook nog niet gehoord van Chileense of Argentijnse djihadisten. Porvenir is verder een plaatsje van niks, er gebeurt nooit iets, je moet je wel heel erg inspannen om je er druk over te maken.

Maar mocht het toch nog in het IS-vizier komen, dan verkas ik naar Noord-Namibië in de buurt van de Epupa-watervallen, op de grens met Angola. Daar wonen de Himba's; ik weet niet wat ze geloven, het zijn vast animisten en met het Westen hebben ze vooralsnog weinig van doen: Hutten, geiten, veelwijverij. Heus daar ben je veilig.

Ik heb ook een tijdje het plaatsje Leh hoog op m'n heenkomens-lijstje gehad, in de Indiase Himalaya, maar sinds Al-Kaida heeft aangekondigd haar pijlen op India te richten, is Leh afgevallen. En wie weet lopen ze van India gewoon direct door naar China of Japan. Het is overigens nog een erg denkbeeldig lijstje, iets voor noodgevallen, maar het is wel voor het eerst dat het zo nu en dan door m'n hoofd speelt. Het geweld in de wereld dringt je naar achteren, zoiets. Intussen is het zover nog niet, net als indertijd met de atoombom. Nog altijd trek ik de voordeur achter me dicht met het gevoel binnen afzienbare tijd terug te komen. Thuis best. Maar er zit iets in de lucht, een soort rottenis, die niet fijn voelt. Alsof je opeens eventjes een aaseter op de schutting achter je huis ontwaart. Als het allemaal meevalt, moeten we dit stukje later maar weggooien, maar mocht het tegenvallen dan zijn we gewaarschuwd.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden