OORVERDOVEND

. . . boven dit hoekje leest appetijtelijker dan oorsmeer, maar daar is ook alles mee gezegd.

Om een of andere reden slaat het euvel altijd toe in de donkere dagen van het jaar. De dokter verzekert me wederom dat het geen viezigheid is - dat wil ik iedere keer weer horen als het bakje vol uitgespoten prut is leeggegoten. Nee, het is geen oudemannenkwaal zegt ze (ik zie nog mijn vader jaarlijks gaan), ik heb een erfelijk ijverig talgkliertje. Maar dat beurt nu niet echt even lekker op, wanneer het oor eensklaps zijn diensten weigert.

De kortste dag van het jaar. Oor dicht, ogen op de buis gericht. De buitenwereld is gereduceerd tot jaaroverzicht: wat er nog gebeurt komt de programmamakers slecht uit, want De Terugblik staat op de rol. Buitenhof kijkt achterom door de eerste vooruitblik te werpen (Ha! Wij zijn de Eerste voor de verkiezingen!): Jaap is boos op Frits en Frits schold Jaap uit en Peter zegt ja, kan dat dan zo maar en zo glijdt het lillend nog een uurtje door, zonder enig houvast aan een substantiële tegenstelling tussen de twee belangrijke politici. De belangrijkste politicus van het land, Wim, steekt zoals al drie jaar het geval is met kop en schouders boven de twee betweters uit, zonder dat hij 's avonds in 'Het Netwerk van Nederland' ook maar één verstandig woord hoeft uit te brengen. Fons en Karel en Aart minimaliseren de gebeurtenissen van het jaar tot een Banana Split aan humoristisch aaneengeregen journaal-fragmentjes, om het even of het een exploderende potvis of een huilend mens betreft; en met zieke grapjes over asielzoekers ligt de zaal zowat aan hun voeten.

Werkt het verstopte oor als demper, hoor ik als enige dat de scherpte van 1997 niet wordt aangeboord?

Het geluid versuist tot een dof gebrom. Dan maar me overgeven aan mijn eigen gedachten. Aan de moeder van mijn oude vriend die op haar sterfbed ligt. Aan de poes die geradbraakt is met een gebroken achterpootje na een val van vierhoog. Dat is natuurlijk iets anders. Maar ook erg.

Ik mag ongestraft in mezelf groot en klein leed en plezier dooreen husselen tot het brouwsel dat me op de been houdt (je moet wel, nu de ouderdom met een doof oor nadert).

Maar Buitenhof, Netwerk, dat is journalistiek en moet beter weten. Het wacht een gepaste straf. Ik zap door naar Melrose Place.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden