Oorlog in Groningen

Ook aan de kerkelijke nieuwsvoorziening gaat Samen op Weg niet geruisloos voorbij. Amersfoort, toch bepaald geen koploper in het fusieproces, is trots de 21ste eeuw ingegaan met een nieuw, gezamenlijk kerkblad. Dit maandelijkse Drieluik vervangt 'Hervormd Amersfoort' en het 'Gereformeerd kerkblad'. Het eigen blad van de evangelisch-lutherse gemeente mag nog even blijven bestaan, omdat er zoveel lutheranen buiten Amersfoort wonen.

Welk een kille aanblik biedt hiernaast dan Groningen, waar een heuse kerkbladen-strijd is losgebarsten. Het kerkelijke opinieblad Centraal Weekblad meldt het nieuws van het front. Wat is er aan de hand?

Groningen kende twee kerkbladen, het inmiddels verdwenen 'Hervormde Kerkblad' en de 'Groninger Kerkbode', vanouds het officiële orgaan van de gereformeerde kerken, dat behalve in de stad Groningen ook in de ommelanden verschijnt. Jarenlang hebben de stedelijke kerken gebakkeleid met de redactie van de 'Groninger Kerkbode' en met uitgeefster Jan Haan over een gezamenlijk kerkblad waarin ook de ideeën van de stedelijke kerken tot uitdrukking zouden kunnen komen. Deze onderhandelingen liepen op niets uit.

Daarop besloten de stedelijke Sow-kerken een eigen blad te lanceren. Dit 'Kerk in Stad' is nu een paar keer verschenen. Niets mee aan de hand, zou je zeggen. Toch wel. Kerk in Stad glijdt namelijk de eerste maanden kostenloos door de brievenbus van alle stadse kerkleden. Dat kostte de Groninger Kerkbode, waarvan het abonnementental toch al onder druk stond, tot nu toe ruim 600 van de 1700 betalende abonnees in de stad Groningen.

Dat is nog niet alles. Per 1 januari geven de kerken in de stad Groningen hun preekbeurten niet meer door aan de Groninger Kerkbode. Voorts werven acquisiteurs van Kerk in Stad onder adverteerders van de Kerkbode, waarbij zij zelfs niet zouden schromen de onjuiste mededeling te doen dat de Kerkbode niet langer in de stad verschijnt. En, alsof dit allemaal nog niet lelijk genoeg is, aan de lezers van Kerk in Stad wordt zelfs een instructie verstrekt hoe zij de Groninger Kerkbode kunnen opzeggen.

Ds. Evert Overeem, predikant te Haren - gelegen in de geboycotte ommelanden - en oud-voorzitter van de gereformeerde synode, spreekt schande van deze stadse streken. In de rubriek 'wijkberichten' in de Groninger Kerkbode verwijt hij de kerken van Groningen-stad 'kinderachtig', 'onfatsoenlijk' ja zelfs 'onchristelijk' gedrag. Wanneer de reguliere Groninger dag- en weekbladen wèl de preekbeurten uit Kerk in Stad krijgen doorgegeven, mogen naar zijn mening uitgeverij Haan en de Groninger Kerkbode niet achter het net vissen. Getergd vraagt Overeem: ,,Mogen - om even in de tale Kanaüns te schieten - de Filistijnen inzage hebben in de heilsgeheimen, die aan de mede-kinderen Israëls onthouden worden?'

De kinderen Gods in de stad Groningen hebben vast hun 'goddelijke bron' nog niet aangeboord. Want bij een ieder die dat wél doet, gaat, zo vertelt de Voorschotense 'mystica' Sonia Bos in De Spirituele Krant, ,,de werkelijke, belangeloze liefde, losgekoppeld van persoonlijke emoties, behoeften en verlangens, vanzelf stromen.' Hoe je met die 'goddelijke bron' in contact komt? ,,Zelfacceptatie staat voorop', weet Bos. ,,Erkennen dat ook jij een stukje God in je draagt. Het is belangrijk van jezelf te houden, anders blokkeer je alle liefde. Inzien dat het ware geluk in jezelf ligt en niet bij een ander. Je ziel is je gids in je leven, je anker.' Meditatie kan volgens haar de queeste naar het innerlijk bevorderen, want ,,door in stilte te gaan, kloppen we aan bij onze ziel.'

Waarom dromen zoveel mensen van Afrika? Maarten Udo de Haes, antroposofisch priester in De Christengemeenschap, heeft het antwoord gevonden tijdens zijn reis naar Zuid-Afrika en Namibië. In Motief, maandblad voor antroposofie, rept hij van een 'diep gevoel van herkenning en vertrouwdheid' omdat ,,Afrika ons aller geboorteland is. We komen er allemaal vandaan. Of we nu te rade gaan bij de geesteswetenschap of bij de paleontologie: Afrika is onze bakermat, de wieg van de mensheid, de plaats waar de mens de fysieke aarde betreden heeft.' Je zou kunnen zeggen, meent de Haes, dat iedereen een diepe herinnering aan Afrika heeft, omdat het ons 'Terra Natalis' is. ,,Ook al was de aanleiding dat Vasco da Gama deze naam aan het huidige Natal gaf, een andere, toch spreekt dit toeval een duidelijke taal: in Afrika zijn wij geboren en hebben wij onze allereerste kindertijd doorgemaakt.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden