Ook toppers verstrikt in gokcircuit

Uitgelekte documenten onthullen dat zestien spelers uit de mondiale top-50 verdacht worden van omkoping

In tennis, en zeker in de lagere regionen, kan het financieel aantrekkelijker zijn om oneerlijk te verliezen dan eerlijk te winnen. Beschuldigingen over matchfixing, het manipuleren van partijen, betroffen het afgelopen decennium vooral spelers die moeite hadden rond te komen met de karige beloningen op de kleinere toernooien. Waarom winnen, als verliezen lucratiever is?

Op de openingsdag van de Australian Open in Melbourne werd de tenniswereld gisteren opgeschrikt door het nieuws dat ook topspelers worden verdacht van matchfixing. In de afgelopen tien jaar zouden zestien spelers uit de mondiale top-50 partijen bewust hebben laten lopen. De BBC en BuzzFeed News zeggen documenten in handen te hebben, waaruit dat blijkt.

De zestien niet bij naam genoemde spelers zouden geld hebben gekregen van goksyndicaten uit Rusland en Italië. Volgens de documenten, naar de BBC en BuzzFeed News gelekt via klokkenluiders uit het tennis, gaat het om winnaars van grandslamtitels en zaten er ook drie verdachte partijen op Wimbledon bij. Van de zestien verdachte spelers zijn er acht actief op de gisteren begonnen Australian Open.

In de documenten staat dat de namen van de zestien spelers bekend zouden zijn bij de Tennis Integrity Unit (TIU), de in 2008 opgerichte instantie die de geloofwaardigheid van de tennissport moet bewaken. Maar er werd nimmer actie tegen de verdachten genomen. Op een persconferentie gisteren in Melbourne ontkende Chris Kermode, voorzitter van de tennisbond ATP, dat zaken onder het tapijt waren geveegd.

In 2007 begon de ATP een onderzoek naar een partij in het Poolse Sopot. Het Britse internetgokkantoor Betfair bracht de tennisbond op de hoogte van een vreemd gokpatroon in het duel tussen de Rus Nikolai Davidenko en de Argentijn Martin Vassallo Arguello. Een jaar later werd de TIU opgericht. De instantie die erop toe moet zien dat tennissers niet frauderen, ligt nu onder vuur.

In de afgelopen jaren is er 14 miljoen dollar gestoken in de bestrijding van corruptie. Maar uit de nu uitgelekte documenten zou blijken dat de TIU, bewust of onbewust, niet alle zaken even grondig heeft onderzocht. Een van de vragen die nu naar boven komen, is waarom nooit één van de zestien verdachte toptennissers is geschorst.

Tennis leent zich als geen andere sport voor matchfixing. De European Sports Security Association, die gokgedrag bij grote wedkantoren registreert, droeg vorig jaar maar liefst vijftig verdachte partijen aan bij de TIU. Van de meeste zaken werd nooit iets vernomen. In de afgelopen twee jaar werd aan slechts zeven tennissers en een official een schorsing opgelegd.

Het waren vooral spelers uit de Challengers en de Futures, de lagere divisies van het proftennis. Waar de verdiensten klein zijn en de verlokkingen van de goksyndicaten groot.

Zoals voor de Oostenrijker David Köllerer die in 2011 voor het leven werd geschorst of de Spanjaard Guillermo Olaso die in 2013 voor vijf jaar van de tennisbaan werd verbannen. Ook de verdachte partij tussen de Nederlanders Boy Westerhof en Antal van der Duim in 2014 in Meerbush werd aan de TIU gemeld.

Nu zijn er mogelijk dus ook grote jongens gezwicht voor de omkopingspraktijken in het gokcircuit. En dat werpt een ander licht op de wedstrijden op het allerhoogste niveau, zoals de Australian Open. In ieder geval acht verdachte (ex-)topspelers doen mee in de strijd om de eerste grandslamtitel van 2016. Wie zijn zij en wie worden er nog meer rijker van verliezen dan van winnen?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden