Ook protestanten en zelfs niet-gelovigen nemen de tijd voor bezinning

Met carnaval alweer volledig van de radar verdwenen, zitten veel gelovigen bijna op de helft van hun veertig dagen vastentijd. De periode voorafgaand aan Pasen is een tijd van bezinning, matiging en solidariteit voor de medemens.

Traditioneel storten de religieuze bladen zich weer op het thema. Op Tocht, het maandblad van aartsbisdom Utrecht, pakt helemaal uit. "We ontdoen ons leven van de franje en bijzaken om te ervaren dat ons welzijn daar niet vanaf hangt", predikt kardinaal Wim Eijk in een open brief aan de lezers. "De Vastentijd is een tocht door de duisternis naar het Licht van Pasen, een reis door de woestijn naar de Bron", vervolgt de kardinaal in zijn betoog.

Ook wordt in Op Tocht de vastenboodschap van paus Franciscus aangehaald. "De Veertigdagentijd is een geschikte tijd voor de zelfverloochening en zal ons goed doen ons af te vragen van welke zaken we ons kunnen ontdoen om anderen te helpen."

Priester Joris Schröder beroept zich in het Katholiek Nieuwsblad op de meer traditionele waarden van de vastentijd. "In de Veertigdagentijd maak je pas op de plaats en kies je voor dosering: alcohol, nicotine, lawaai, snelheid in het verkeer en voedsel consumeren, internet- en mailverkeer, stilte, kleding kopen, verwarmingsgebruik, tijd besteden en geld uitgeven", aldus de Bossche priester.

"Wat heeft het kruis je werkelijk te zeggen, als je het in de geest opnieuw ziet staan en je gedachten zich ontroerd bepalen bij 't leed dat Jezus daar werd aangedaan?", is de eerste zin van de inleiding van Het Kerkvenster, kerkblad van de protestantse gemeente Nijverdal. Voorganger Joke Mondeel zegent u allen tijdens deze lijdenstijd.

Middenin de vastenperiode voor Pasen, wordt het steeds duidelijker: vasten wordt een universeel ritueel. Waar de traditie voorheen toebehoorde aan de rooms-katholieken, is een periode van bezinning tegenwoordig ook weggelegd voor protestanten en zelfs niet-gelovigen. Elke dag tot aan het Paasfeest zijn er in de gemeente Nijverdal bijeenkomsten.

De Waarheidsvriend, de wekelijkse uitgave van de Gereformeerde Bond, onthoudt zich van opmerkingen over de lijdenstijd, de stilte waarin veel gelovigen de afgelopen weken verkeren. Nergens een paasboodschap of gebed. Toch snijdt het een ander, misschien wel belangrijker punt aan. Met een intrigerend verhaal over drie christenen uit Nederland, die hun mededogen betuigen aan hun Nigeriaanse christenbroeders, haakt het magazine indirect in op het begrip van bezinning. "Onze eerste blik als we de 'hoofdweg' opgaan, is een aan een paal vastgebonden man, die na negen stokslagen een emmer water over zich heen krijgt. De rest van de dag mag hij stilstaan, de handen op de rug, de zon op zijn hoofd." In deze dagen draait het om solidariteit maakt hoofdredacteur Piet Vergunst, allicht onbedoeld, duidelijk. "Dat beseffen we als we op de eerste dag van ons bezoek naar Sonongk (Nigeria) rijden, het dorpje waar een week eerder 34 christenen neergeschoten en verbrand werden."

Over Nigeria, het land waar christenvervolging de laatste jaren steeds heftigere vormen aanneemt: "De terroristische moslimsorganisatie Boko Haram stort zich op weerloze mannen en vrouwen die geen ander wapen pakken dan het gebed", vervolgt Vergunst in het verslag. Dit verhaal over Nigeriaanse christenen in een benaderde politiek-religieuze positie, maakt pijnlijk duidelijk dat de vrijheid van godsdienst helaas géén universeel gekoesterd goed is.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden