Ook in 3D wordt slecht toneelstuk er niet beter op

Nova Zembla
Regie: Reinout Oerlemans. Met Robert de Hoog, Derek de Lint, Victor Reinier, Doutzen Kroes en Jan Decleir. In 105 bioscopen.

Koopmansgeest, en de belofte van fortuin achter de einder, deed Hollandse mannen eind zestiende eeuw op een schip belanden dat via het noorden koers zette naar het Verre Oosten. Bij de zuidelijke doorgang zaten de vijandelijke Spanjaarden, vandaar de blik op de Noordelijke IJszee.

'Het wonderbaarlijke Indië', zoals het in de verfilming van het historische avontuur heet, bereikten Willem Barentsz en zijn mannen echter nooit. Het schip kwam in 1596 vast te zitten in het ijs. Een barre overwintering op de Russische archipel Nova Zembla volgde.

Genoeg stof - zou je zeggen - voor een soort Hollandse 'Titanic', een groots avontuur op zee, dat ook nog eens overgaat in een 'Robinson Crusoe'-achtig overlevingsverhaal tussen witte vossen en beren. Opwindend, ware het niet dat scenarist Hugo Heijnen en regisseur en producent Reinout Oerlemans wat al te braaf het geschiedenislesje oplepelen, daarbij van het ene naar het andere dramatische moment snellend.

Het afscheid op de kade in Amsterdam. Het voor straf kielhalen van een opvarende. Het ijs. De hut. De beer. En niet te vergeten de fier wapperende driekleur, waarmee 'Nova Zembla' vooral lijkt in te haken op Balkenendes uitspraak over de VOC-mentaliteit, blakend van patriottisme.

Wel een aardige scenariovondst is om van de jonge schrijver aan boord, Gerrit de Veer, de hoofdpersoon te maken. Behalve de observator die het hele helse avontuur voor het nageslacht vastlegt, is hij ook schakel tussen expeditieleider Willem Barentsz, kapitein Jacob van Heemskerck en de manschappen.

Gerrit, gespeeld door het rossige talent Robert de Hoog, ondergaat ook een soort ontgroening aan boord, waardoor er iets van ontwikkeling in zijn karakter zit. En via de jonge held kan ook wat strak ingesnoerd tietenwerk worden geïntroduceerd. Als Gerrit aan zijn liefje denkt, doemt het als actrice poserende fotomodel Doutzen Kroes op. Het dromerige intermezzo druipt van de kitsch, zoals ooit de soft focus-fotografie van David Hamilton.

Onderling vertonen de mannen ook weinig vuurwerk. Ze zitten op elkaar gepakt in een kleine houten hut, bekend geworden als Het Behouden Huys, maar lijken geen contact te hebben. Opzichtig rillen en klappertanden verbeelden koude. Harde operateske muziek duidt op een epos. Het is alsof we in een slecht toneelstuk zitten. En het kan wel zijn dat cameraman Lennert Hillege de eerste Nederlandse speelfilm in 3D maakte, maar van die technische verdienste wordt het drama niet beter.

Intussen bespeelt Oerlemans als eigenaar van mediahuis Eyeworks vakkundig alle media, tot aan ingehuurde joelende meisjes bij de prinselijke première, afgelopen maandag. Tijd voor een oorlam, en een stuk pekelvlees. En een bezoekje aan het Rijksmuseum.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden