Ook een kabbelende Allen weet kijker genoeg te raken

Regie: Woody Allen. Met Naomi Watts, Anthony Hopkins. In 23 filmtheaters.

Naomi Watts speelt in Woody Allens nieuwste film Mia Farrow met Brits accent, en Anthony Hopkins lijkt een variant op de oude Woody zelf, maar dan een extra schaamteloze.

Hopkins speelt zeventiger Alfie die zijn wazige vrouw (Gemma Jones) na veertig jaar verlaat voor een hoerig tiepje, Charmaine (Lucy Punch). Alfie traint zich suf in de sportschool, koopt een glanzend wit penthouse, slikt viagra en duikt het Londense nachtleven in. Hopkins verbeeldt het perfect: die wanhoop om de tall dark stranger die ons uiteindelijk allemaal zal komen halen, maar die fragiele Alfie krampachtig van zich af houdt.

Meesterlijk hoe hij schrikt van de harde stem van zijn vrouw die in de disco in zijn oor een gesprek begint, hoe hij op de barkruk naar zijn leesbril graait, en hoe hij om een minuutje extra adem vraagt voor het zoenen.

Woody Allen, die elk jaar een film maakt, is al tijden op herhaling en dat is hij zeker ook in het kabbelende ’You will meet a tall dark stranger’.

Als dochter Sally (Watts) uitvaart tegen haar zweverige, dranklustige moeder, mis je de sprankeling van ’Hannah and her sisters’(1986) waarin Mia Farrow precies zo uitvaart tegen haar zweverige, dranklustige moeder. En als mislukte schrijver Josh Brolin in een zijspoor een fout plan uitdenkt om zijn carrière te redden, mis je het scherpe oordeel uit ’Crimes and Misdemeanors’ (1989).

In de stuurloosheid van ’dit verhaal van sound and fury dat niets te betekenen heeft’, zoals de voice-over citeert uit ’Macbeth’, voel je extra de wanhoop van de oude Allen zelf, die teert op versleten teksten en intriges, en die er nu niet eens meer een hoopvol einde aan breit.

Maar toch. Ook ‘You Will Meet A Tall Dark Stranger’ bevat genoeg geestige, prikkelende scènes die je wel raken. Zoals wanneer Brolin vanuit het venster van zijn nieuwe liefde ineens zijn ex in lingerie ziet aan de overkant. Of de scène waarin Watts haar baas (Antonio Banderas) haar liefde verklaart terwijl ze best weet dat hij die liefde niet hoeft: dat wéten en het juist dan toch zeggen! In die scènes registreert Allen weer ouderwets genadeloos de rusteloosheid van het verlangen, de tragiek van de moderne mens.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden