'Onze combinatie van rock 'n roll en cabaret is uniek'

Het onverwachte succes holde het duo Acda & De Munnink voorbij. Meer dan honderdduizend cd's verkocht, publiekstrekker op popfestivals en een overvolle speellijst, maar dit seizoen toch nog voornamelijk te vinden in te kleine theaterzalen en overvolle buurthuizen. Nog even, dan gaat dat veranderen.

Tijdens de soundcheck klinkt tussen strofen van bekende nummers 'Dit lied gaat over niets'. Het is zo'n typisch Acda & De Munnik-lied: een uitstekende tekst op een aanstekelijke melodie. Die avond zal het niet meer klinken, want het nummer is splinternieuw. Het is een van de liedjes die al geschreven zijn voor de nieuwe show. Met de hete adem van schouwburgprogrammeurs in je nek moet je immers wel vooruitdenken. Tot eind 1999 spelen Thomas Acda en Paul de Munnik 'Acda & De Munnik, deel 2', waarna er vanaf april daarna gewerkt gaat worden aan een nieuwe show. In oktober 2000 gaat die in première. Dat wordt dan 'Acda & De Munnik, deel 3'?

Thomas Acda: “Ja, het is wel onze bedoeling dat die show het slotdeel van een trilogie vormt, waarin we flink wat van onszelf hebben kwijtgekund. Maar misschien komen er tussentijds heel andere ideeën opborrelen. Nu is één lied dus af, terwijl Paul de muziek gaat componeren voor een andere tekst die ik schreef. Dat is een bescheiden begin, waarbij het zelfs onzeker is of die liedjes uiteindelijk wel in een nieuwe show terechtkomen.”

Paul de Munnik: “Onze werkwijze voor het schrijven van een nieuw programma is niet zo, dat we in de loop van het jaar losse stukjes verzamelen en die aan elkaar plakken. Ruut Weissman is niet alleen onze regisseur, maar ook een heel goede vriend. Daardoor is onze samenwerking ook anders: al in een vroeg stadium gaan we met zijn drieën bij elkaar zitten om te brainstormen over een voorstelling. Soms passen dingen die af zijn daar goed in, maar het meeste moet dan nog bedacht en geschreven worden.”

Acda & De Munnik debuteerden in maart 1996 met 'Zwerf' on', waarin ze teruggrepen op de sfeer en het gedachtengoed van de jaren zestig. Met Jack Kerouacs 'On the road' - de 'bijbel van de beats' - op zak en met Jim Morrisons Parijse graf als reiskompas, gingen zij op zoek naar de schatten van het vrije, ongebonden bestaan. Twee twintigers op tour met een programma voor veertigers.

Het vervolg, waarmee ze nu rondtrekken, handelt voor een groot deel over hun jeugdherinneringen uit de jaren zeventig: de platen van Cuby and the Blizzards en Louis Armstrong, de jeugdboekenserie 'De Kameleon', André van Duins 'Dik Voor Mekaar-show' op de radio, de tv-serie 'Q en Q' en John Lennon die werd vermoord. Toch ook geen programma voor meisjes van zestien?

“Ons debuut was inderdaad vooral boeiend voor mensen die veel ouder zijn dan wijzelf”, zegt Thomas Acda (nu 31). “Dat verklaart ook voor een deel waarom we daarmee niet zo'n succes hadden. Ons huidige programma spreekt natuurlijk wel de mensen van onze eigen leeftijd aan. Die enorme belangstelling bij de jeugd danken we alleen maar aan onze cd's. Sinds het verschijnen van de eerste zitten de zalen vol en na het verschijnen van 'Naar huis', in september, is nergens nog een stoel vrij. Niet in de kleine theaters, waar we nu nog vaak spelen omdat we er al geboekt waren voor het grote succes kwam, maar ook niet in de grote zalen, waar de extra optredens staan.”

Paul de Munnik (28): “En toch is het niet waar wat je wel hoort beweren. Die jeugd zou de monologen en cross talks in ons programma beschouwen als te lange intro's op onze liedjes. We hebben daar niet zoveel last van. Bewust beginnen we onze voorstelling met een 'voorgift', waarin we een aantal liedjes achter elkaar vertolken. Dan hoor je luidkeels meezingen. Maar als het licht dooft, bestaat er geen misverstand over: dit is een theaterprogramma met een kop en een staart. Op de liedjes, die eerder onder- dan bovengeschikt zijn, volgt veelal een dankbaar dik applaus, maar brandende aanstekers en flauwvallende fans komen heus niet voor. Gelukkig maar!”

Na de première in mei speelde het duo dit theaterprogramma slechts een paar keer, waarna het de studio indook om de nieuwe cd nog voor de zomervakantie af te hebben. Bij het verschijnen daarvan maakten ze eerst ruim een maand lang een liedjestour, daarin bijgestaan door vaste gitarist David Middelhoff - het derde lid van het duo - en door enkele gastmuzikanten. Na onder meer Paradiso en Lowlands staan ze sinds november weer in de kleine theaters en de buurthuizen. Dat moet toch wennen zijn?

Thomas Acda: “Vanaf het begin zijn we ervan overtuigd dat dit een bijzondere vorm van theatermaken is. De wijze waarop wij rock 'n roll en cabaret combineren, is mijns inziens uniek. Dat zal ook in de toekomst de basis blijven. Het is echt zoals wij het in dit programma vertellen, zij het dat we het uitvergrootten: we werden gevraagd een cd te maken met de liedjes van ons eerste programma. Het succes daarvan kwam onverwachts, nog wel het meest voor onszelf.”

“Ik vind het nog steeds gek, maar stel me er maar niet te veel vragen over. Liggen die melodieën zo lekker in het gehoor? Is het die prettige samenzang? Zijn het de onderwerpen waarover we zingen? Hoe dan ook: wij stellen hoge eisen aan onze teksten, muziek en vertolking. We schrijven geen nummers met vals sentiment of om een hit te scoren. Elke regel moet kloppen, letterlijk en figuurlijk.”

“Ook aan de tweede cd lag gewoon het theaterprogramma ten grondslag en de volgende keer zal de werkwijze niet anders zijn. Die voorwaarde hebben we ook gesteld aan onze platenmaatschappij. Ze zullen geduld moeten hebben voor er weer een cd komt. Eerst een nieuwe voorstelling.”

“Natuurlijk”, voegt Paul de Munnik daar aan toe, “is er door het onverwachte succes een hoop veranderd. Er is stevig geïnvesteerd in goede apparatuur en techniek en we hebben tegenwoordig een tourorganisator annex chauffeur bij ons. We treden zo vaak op dat het niet verstandig is om, vermoeid als we daardoor zijn, steeds zelf in de auto te stappen. Bovendien organiseert hij alles ter plekke en hij houdt ons plezierig uit de wind. Dat is een luxe. En met een nieuw programma zullen we inderdaad niet, zoals nu, in kleine zalen staan. Dat kan gewoon niet meer. Misschien vraagt dat artistieke aanpassingen, maar concessies zullen we niet doen.”

In de foyer staat een stand met t-shirts, jeugdige fans wachten tot het duo uit de kleedkamer komt en willen een handtekening of met het duo op de foto. In Den Bosch laten Thomas Acda en Paul de Munnik alles over zich heenkomen. Maar als ze een week later opnieuw Brabant aandoen en in Berlicum optreden, is de plaatselijke fanfare aanwezig. Die laat vragen of het duo na afloop nog een lied met hen wil zingen. Terwijl de carnavaleske hoempapa-muziek steeds luider de kleedkamer binnendringt, wordt besloten het gebouw via de achteruitgang te verlaten. David Middelhoff koestert zijn cd-box met unieke opnamen van John Lennon, die zojuist aan de jarige begeleider cadeau is gedaan. “Kijk”, zegt Middelhoff verrast, “het staat in Lennons handschrift op de box.” Hij doelt op het motto van 'Acda & De Munnik, deel 2', dat is ontleend aan Lennon: 'Life is what happens to you while you're busy making other plans.' Een toepasselijker citaat bestaat er niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden