Onwelgevallig genot

Hij kreeg het er even te kwaad mee. Eerst de streng christelijke opvoeding. Toen de ontdekking dat hij homoseksueel was. Daarna de justitiële veroordelingen voor ontucht met minderjarigen en tbr, die - blijkbaar - alleen zou worden opgeheven als hij zich liet castreren. Toen de radioverslaggeefster hem daarnaar vroeg, barstte hij in snikken uit. De druk was enorm geweest, maar hij had zich niet laten castreren, want hij had de ellende ervan gezien bij anderen.

De man kwam aan het woord in 'Het spoor terug', onderdeel van 'OVT', het onvolprezen radioprogramma over Nederlandse geschiedenis van de VPRO op zondagochtend. In 'Het spoor terug' wordt iedere week een utopie uit deze eeuw behandeld; dit keer de emancipatie van de homoseksualiteit én de bestrijding ervan. Gebruik was gemaakt van oude radio-interviews. De man die in snikken uitbarstte en zich vertwijfeld afvroeg waarom God hem niet hielp in zijn ellende, is waarschijnlijk al gestorven.

Laten we hopen dat ook dr. Wijffels zich al voor De Eeuwige heeft moeten verantwoorden. Voor deze dokter, de 'castreur van Nederland', zoals hij zichzelf spottend noemde, moet een heel eigen hel worden getimmerd worden. Wat een engerd. Niet alleen gevangenen gingen bij hem onder het mes, ook anderen die vrijwillig kwamen. Hij was positief over de castratie, nader onderzoek gaf een ander beeld: nogal wat gecastreerden hadden zelfmoord gepleegd. In een tussenzinnetje sprak Wijffels ook over de lobotomie, een gruwelijke ingreep in de hersenen, die vanaf de jaren dertig bij tienduizenden in Europa, de Verenigde Staten en Zuid-Amerika werd uitgevoerd. Pas eind jaren zestig kwam er een eind aan. Het zou me niet verwonderen als dat was onder invloed van de film 'One flew over the cuckoo's nest', waarin de gevolgen van de ingreep werden getoond: volstrekt kapotgemaakte mensen. Oliver Sacks citeert in 'Een antropoloog op Mars' de neuroloog Walter Freeman, die de techniek van Nobelprijswinnaar (!) Egas Moniz 'perfectioneerde': ,,De behandeling bestaat eruit dat men ze met een shock buiten westen brengt en terwijl ze onder 'narcose' zijn een ijspriem tussen de oogbol en het ooglid duwt, door de bovenkant van de oogkas heen, helemaal tot in de frontale hersenkwab, en de laterale snee maakt door het ding heen en weer te wrikken.'' Dr. Wijffels, de castratiemisdadiger, vertelde dat lobotomie hier niet werd toegepast. ,,Te duur.'' Kennelijk gold dat niet voor castratie.

De castratie in Nederland van veroordeelde homoseksuelen is weer een voorbeeld van de rol die sommige medici gespeeld hebben in deze misdadige eeuw. De ongebreidelde drift om te 'genezen' voert sommigen van hen blijkbaar rechtstreeks in de armen van de duivel.

De strijd tegen de homoseksualiteit komt ons nu volstrekt belachelijk en misdadig voor. Maar zo lang geleden is 't niet. Over enkele decennia zal de strijd tegen de drugs ons al even belachelijk en misdadig voorkomen. Ook dat is een oorlog tegen onwelgevallig genot; een oorlog waardoor onze gevangenissen twee keer zo vol zitten als ze zouden moeten zitten, waardoor ons justitiële apparaat uit zijn voegen wordt gehaald, waardoor de invloed van criminelen op onze maatschappij alleen maar toeneemt.

Waarom zijn er voor de oorlog tegen genot - in de vorm van homoseksualiteit, of drugs - zoveel middelen en mensen inzetbaar, tot en met de medici toe? Waarom kan voor de bescherming van werkelijke slachtoffers niets? Albanese vrouwen en kinderen, ouden van dagen en zieken zijn op de vlucht geslagen in Kosovo. Dezelfde mannen die de oorlog tegen de drugs voeren, zijn machteloos om één echte misdadiger uit te schakelen, Milosevic. Ze kunnen hem niet eens in toom houden.

Oorlogen moeten blijkbaar worden gevoerd, het liefst tegen onschuldigen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden